แก้จนดอทคอม 108อาชีพเสริม

ศูนย์วิจัยและบริการไบโอดีเซล มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่ มีแนวคิดว่าถ้าหากให้ชุมชนสามารถปลูกพืชน้ำมันแล้วนำมาผลิตเป็นไบโอดีเซล เพื่อใช้เองภายในชุมชน ก็น่าจะเป็นทางเลือกหนึ่งในด้านพลังงานทดแทน จึงทำวิจัยเรื่อง ?การศึกษาการผลิตไบโอดีเซล (B100) จากพืชทานตะวัน โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนเชิงบูรณาการ? เพื่อที่จะทำให้เกิดการพัฒนาชุมชนไปสู่การพึ่งพาตนเองอย่างยั่งยืน โครงการนี้เลือกใช้ ?ทานตะวัน? เป็นพืชน้ำมันตัวอย่างของการเรียนรู้ร่วมกับชุมชนในพื้นที่ 2 หมู่บ้านคือ บ้านอมลอง ต.แม่สาบ และ บ้านแม่โต๋ ต.บ่อแก้ว อ.สะเมิง จ.เชียงใหม่ อย่างครบวงจรทั้งการปลูก ผลิต แปรรูป ทดลอง และการนำไปใช้งานด้วยการนำเทคโนโลยีที่เหมาะสมมาใช้ในท้องถิ่นโดยชุมชนมีส่วนร่วม โดยร่วมกับ? ?วัดพระบรมธาตุดอยผาส้ม? ซึ่งเป็นผู้นำทางด้านจิตวิญญาณของชาวบ้าน ด้วยการนำ ?พลังงานทางเลือก? มาเป็นเครื่องมือสำคัญในการที่จะปลูกจิตสำนึกและปรับเปลี่ยนแนวคิดในการดำรงชีวิต โดยหันมาพึ่งพาตนเองตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อให้ความยั่งยืนเกิดขึ้นในชุมชนโดยได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานการกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) พระสรยุทธ ชยปญฺโญ รักษาการเจ้าอาวาส วัดพระบรมธาตุฯ เปิดเผยว่า ที่ผ่านมาชาวบ้านมีมิจฉาทิฐิหรือความเห็นผิดในการประกอบอาชีพ ด้วยความอยากมี อยากได้ อยากเป็นไปตามกระแสของโลก ก่อให้เกิดภาระหนี้สินมากมายกลายเป็นทุกข์ โดยไม่ได้มองว่าเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตคืออะไร? ดังนั้นการถ่ายทอดหรือว่าอบรมสั่งสอนญาติโยม จะให้มานั่งอยู่บนธรรมาสน์ใช้ไม่ได้แล้วเพราะมันมองไม่เห็นภาพ จึงต้องลงมือทำให้เห็นจริงในทุก ๆ เรื่อง ทั้งทำปุ๋ยหมัก ฝายกั้นน้ำในป่า ทำการเกษตรแบบพอเพียง [...]

  ตามหาของเล่นพื้นบ้าน ตามหาความสุขคืนสู่ใจ ?..ที่หมู่บ้านเล็กๆ ชื่อบ้านป่าแดด ในเขตตำบลป่าแดด อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย วันนี้ คนเฒ่าคนแก่ไม่ได้มีชีวิตอยู่อย่างหงอยเหงา ว่างเปล่า และโดดเดี่ยวเดียวดาย ไร้ค่าอีกต่อไป ?..เพราะมีองค์กรพัฒนาเอกชน ชื่อ ?กลุ่มคนเฒ่าคนแก่? ที่ริเริ่มต้น ทำงานโดย คนหนุ่มวัย ๒๗ ปีชื่อ วีระพงษ์ กังวานนรกุล เข้าไปปลุกเร้า ความทรงจำแสนสดใส ในวัยเด็กของ คนเฒ่าคนแก่ ให้ตื่นฟื้นคืนกลับมา อีกครั้ง ?..วีระพงษ์ หรือที่คนเฒ่าคนแก่ที่บ้านป่าแดดรู้จักในชื่อ ?เบิ้ม? เริ่มต้น มองเห็นปัญหา ของคนแก่ จากการเข้ามาช่วยเพื่อน ทำงานที่ กลุ่ม พัฒนาเด็กเล็ก และเยาวชน ในเขตอำเภอแม่สรวย เขาพบว่า คนแก่ ในพื้นที่ชนบท มักถูกทอดทิ้งให้มีชีวิตอยู่อย่างเดียวดาย เนื่องจาก ลูกหลาน จะอพยพเข้าไปหางานทำในเมือง ทิ้งคนแก่ให้เฝ้าบ้าน และไร่นา ที่ตนเองไม่มีเรี่ยวแรงกำลัง ที่จะไถหว่านและเก็บเกี่ยวได้ อีกแล้ว ชีวิตของ คนแก่ในชนบท [...]

ชมรมเพื่อนพอเพียง ตอน : เพื่อนนักทำมาหากิน…. 27 ส.ค. 52 พี่เสมาจะพาเพื่อนๆ ไป ตามติดชีวิตน้องปาล์มกับกิจกรรมการทำมาหากินอย่างพอเพียงครับ…!!   น้องปาล์มเด็กน้อยวัย 5 ขวบ มีงานอดิเรกเป็นการเล่นสเก็ต และเพิ่งได้รับรางวัลจากการแข่งขันมาไม่นานนี้   กิจกรรมในแต่ละวันของน้องปาล์ม มักจะช่วยคุณแม่ดูแลต้นไม้ คุณแม่สอนให้น้องปาล์มรู้จักทำมาหากิน   ไม่ใช่ทำมาหาเงิน สอนคณิตศาสตร์ให้ด้วยการให้ขายขนมจริงๆ ขนมที่นำมาขายก็เป็นขนมจากคุณยายท่านหนึ่ง   ที่ ทำขนมขายหาเงินไปเลี้ยงสุนัขที่บ้าน น้องปาล์มเป็นเด็กร่าเริงเดินขายขนมแถวบ้านลัดเลาะตึกโน้น ตึกนี้ เรียกว่า   งานนี้พี่เสมาขาลากแน่ๆ มาติดตามกันซิว่าพี่เสมาจะเอาตัวรอดจากภาระกิจนี้ได้อย่างไรใน ชมรมเพื่อนพอเพียง     ตอน “เพื่อนนักทำมาหากิน” ทางทีวีไทย ในวันพฤหัสบดีนี้ เวลา 16.05 น.   ชมรมเพื่อนพอเพียง เป็น รายการส่งเสริมการใช้ชีวิตอย่างพอเพียง สำหรับเด็กและครอบครัว โดยมีน้องเต้และพี่ๆ พิธีกรหุ่นสาย จะพาเพื่อนๆ สมาชิกชมรมไปเรียนรู้กิจกรรมความพอเพียง จากรุ่นพี่ จากคุณครู คุณลุง [...]

อภิมหาเศรษฐีเกือบจะชราผู้หนึ่ง แสนจะภูมิใจที่ลูกชายวัย 5 ขวบของเขา กำลังจะได้เข้าเรียนในโรงเรียนชื่อดัง ซึ่งระดับมหาเศรษฐีอย่างเขาเท่านั้น จึงจะมีปัญญาส่งลูกหลานเข้าเรียนในโรงเรียนนี้ได้ โดยส่วนตัว เขาเองก็อยากจะสอนให้ลูกชายรู้จักกับชีวิตจริงในโลก ควบคู่ไปกับการสอนทฤษฏีในโรงเรียน ดังนั้น ในวันหยุดเขาจะตระเวนพาลูกชายคนเดียวไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ แล้ววันหนึ่งเขาก็คิดถึงหัวข้อการสอนเรื่องความยากจน เพราะเขาคิดว่าลูกชายของเขาคงไม่มีวันรู้จักแน่นอน เขาจึงพอลูกชายไปเยี่ยมครอบครัวชาวนาครอบครัวหนึ่งและพักอยู่กับชาวนาเป็นเวลา 1 วัน 1 คืน เมื่อกลับถึงคฤหาสน์ของเขาในวันต่อมา มหาเศรษฐีก็จะทดสอบว่าลูกชายได้อะไรบ้าง จากการไปพักแรมกับชาวนาผู้ยากจน ลูกชายตอบคำถามผู้เป็นบิดาว่า เขาขอขอบคุณเป็นอย่างมาก ที่ได้พาเขาไปพบกับชาวนาและพักแรมที่นั่นซึ่งทำให้เขาได้พบว่า…. ชาวนามีที่ทำงานเป็นท้องนาที่กว้างใหญ่ในขณะที่พ่อที่เป็นมหาเศรษฐี มีเพียงห้องสี่เหลี่ยมที่ว่ากว้างแต่ก็ยังน้อยกว่าห้องทำงานของชาวนา อาหารที่ชาวนารับประทานสามารถหาได้ตลอดเวลารอบๆบริเวณบ้านโดยไม่ต้องซื้อหา ในขณะที่บ้านของเรา มีตู้เย็นเท่านั้นที่เป็นที่เก็บอาหาร เวลารับประทานอาหารก็มีเพื่อนคุยอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูกในขณะที่ตัวเองก็ต้องนั่งทานอาหารกับโต๊ะอาหารยาวเกือบ 10 เมตรแต่มีเก้าอี้ว่างเปล่าทั้งสองด้าน ลูกชาวนาที่ซ้อนท้ายจักรยานของพ่อเขาต้องกอดเอวพ่อให้แน่นเพื่อจะได้ไม่ตกจากจักรยานแต่เขาเอง กลับต้องนั่งในรถที่ใหญ่โตอยู่ข้างหลังเพียงลำพังโดยมีคนขับรถพาไปทุกที่ที่ต้องการ ชาวนามีแสงดาวแสงจันทร์เป็นโคมไฟส่องสว่างตลอดเวลาในเวลากลางคืนโดยไม่ขาดแคลน แต่เขาก็มีเพียงแสงจากโคมไฟราคาแพงที่ต้องซื้อด้วยเงิน ชาวนามีรั้วบ้านเป็นแม่น้ำ ภูเขาที่กว้างสุดลูกหูลูกตาแต่เขาเองกลับมีเพียงแค่กำแพงบล๊อคในพื้นที่ไม่กี่ไร่ ลูกชาวนาได้มีเพื่อนเล่นเป็นจิ้งหรีด หิ่งห้อยนับร้อยนับพันแต่เขาเองกลับไม่มีใครเลย ลูกชายมหาเศรษฐีบอกว่า “ขอบคุณพ่ออีกครั้งที่ทำให้ผมรู้คำตอบว่า..จริง ๆแล้ว…….เรายากจนกว่าชาวนามาก”   นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : สิ่งที่ทำให้เรามีความสุข ได้อาจจะไม่ใช่มาจากเงินเพียงอย่างเดียว

แปลจาก?Tweeting all the way to the bank? ในนิตยสาร ?ดิอีโคโนมิสต์? 23 กรกฎาคม 2009 โดย ประชาไท เครือข่ายทางสังคมสามารถทำเงินหลายพันล้านดอลลาร์จากการเชื่อมต่อหลายล้านครั้งได้หรือไม่? เมื่อ ใดก็ตามที่ผู้ก่อตั้ง Twitter ถูกถามถึงรายได้ที่พวกเขาคาดหวังว่าจะสร้างขึ้นจากสิ่งสร้างสรรค์นี้ พวกเขาจะเฉไฉ ในการตอบคำถามแต่ก็ด้วยความสุภาพ อย่างไรก็ตาม เมื่อเร็วๆ นี้ พวกลักลอบเจาะข้อมูลหรือแฮ็กเกอร์ได้ปล่อยเอกสารรั่วออกมา หลังจากที่สามารถเข้าไปในอีเมล์ส่วนตัวของพนักงาน Twitter รวมทั้งอีเมล์ของภรรยาของหนึ่งในผู้ก่อตั้ง บรรยากาศของเว็บบล็อกจึงเต็มไปด้วยเสียงซุบซิบเซ็งแซ่ จากเอกสารที่ หลุดออกมามีตารางรายการแสดงตัวเลขรายได้ซึ่งคาดว่าจะสูงถึง 140 ล้านเหรียญสหรัฐภายในสิ้นปี 2010 เพิ่มจาก 4.4 ล้านเหรียญสหรัฐในปีนี้ Twitter แจ้งว่า เอกสารนี้เป็นเอกสารเก่าที่ใช้ไม่ได้แล้ว แต่มันก็ได้แสดงให้เห็นว่า เจ้าของบริษัทเชื่อว่า Twitter มีศักยภาพในการทำเงินได้จริง ความเชื่อมั่นของพวกเขาไม่ใช่เรื่อง น่าประหลาดใจ ในปัจจุบัน คิดว่ามีผู้ใช้ Twitter ประมาณ 23 ล้านคน และเครือข่ายทางสังคมอื่นๆ ซึ่งสมาชิกจำนวนมากเช่นกันก็คือ Facebook [...]