ประชากรส่วนใหญ่ในประเทศไทยยึดอาชีพเกษตรกรรม ปุ๋ยจึงมีความจำเป็นสำหรับการปลูกพืช ปุ๋ยที่นิยมมากขึ้นในปัจจุบันคือ ปุ๋ยอินทรีย์ ซึ่งสามารถผลิตใช้เอง ราคาไม่แพง อีกทั้งยังทำให้คุณสมบัติของดินดีขึ้น สามารถผลิตขึ้นโดยกรรมวิธีต่างๆ แต่จะเป็นประโยชน์ต่อพืชได้ก็จะต้องนำเอาวัตถุดิบมาผ่านขบวนการเปลี่ยนแปลง ต่าง ๆ ทางชีวภาพเสียก่อน มีวัตถุหลายประเภทที่สามารถนำมาทำเป็นปุ๋ยอินทรีย์ได้ ยกตัวอย่างการนำเศษพืชเศษปลาที่มีในท้องถิ่นไปใส่ในดินสามารถทำให้ดินร่วน

ใน ปัจจุบันมีการตั้งโรงงานผลิตปุ๋ยอินทรีย์ขึ้นจำนวนมาก ในโรงงานการผลิตปุ๋ยอินทรีย์ส่วนใหญ่จะประสบปัญหาสิ้นเปลืองค่าแรงงานมากโดย เฉพาะในขั้นตอนการผสมปุ๋ยและขั้นตอนการกลับปุ๋ย ประกอบกับในการผลิตปุ๋ยอินทรีย์แบบที่ใช้จุลินทรีย์ช่วยย่อยสลายนั้น จะมีมีก๊าชแอมโมเนีย ก๊าชคาบอนไดออกไซด์ และความร้อนเกิดขึ้นขั้นตอนการกลับปุ๋ย ทำให้เป็นอันตรายกับคนงาน เพื่อเป็นการลดต้นทุนค่าแรงคนและมีความปลอดภัยทางด้านสุขภาพ

ผศ.ไพบูลย์ แย้มเผื่อน อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี ได้ออกแบบและสร้าง ?เครื่องผลิตปุ๋ยอินทรีย์อัตโนมัติต้นแบบ? ขึ้นมา

ผศ.ไพบูลย์ เล่าว่า ?เครื่องผลิตปุ๋ยอินทรีย์อัตโนมัติต้นแบบ? มีส่วนประกอบคือ
1) แท่นเครื่องขนาดกว้าง 0.5 เมตร ยาว 4 เมตร จะยึดกับล้อ 4 ล้อและเคลื่อนไปกลับบนราง ยาว 35 เมตร
2) ใบผสมขนาด เส้นผ่าศูนย์กลาง 0.90 เมตร ยาว 4 เมตร แบ่ง 6 ชุดๆละ 4 ใบ แต่ละชุดวางมุมสลับทำมุมกัน 45 องศา เพื่อลดแรง โดยมีลูกปืนรองรับเพลา 3 ช่วง
ในการหมุนของใบผสมสามารถหมุนได้ทั้งทวนเข็มและตามเข็มนาฬิกา
3) ชุดส่งกำลัง ใบผสมถูกขับส่งกำลังด้วยมอเตอร์ขนาด 3 กำลังม้า ใช้ไฟฟ้า 220 โวลต์ โดยผ่านสายพานและโซ่ มีตัวทดรอบ(เพื่อทำให้ความเร็วที่ส่งจากมอเตอร์ลดความเร็วลง) และชุดส่งกำลังขับเคลื่อนแท่นถูกขับส่งกำลังด้วยมอเตอร์ขนาด 1.5 กำลังม้า ใช้ไฟฟ้า 220 โวลต์ โดยผ่านสายพานและโซ่ มีตัวทดรอบเช่นกัน
4) ชุดส่งสายไฟ จะถูกแขวนบนลวดสริงด้วยรอกเป็นขดๆ และสามารถเคลื่อนขยายเข้าออกไปตามแท่นเครื่องที่เคลื่อนไปได้
5) ระบบฉีดน้ำ ใช้ปั้มขนาด 1.5 แรงม้า ดูดจากบ่อที่มีความกว้าง 0.40 เมตร ยาว 30 เมตร ขนานกับราง หัวฉีดมี 2 ชุด คือชุดหน้าและชุดหลังเพื่อใช้ได้ทั้งเดินไปและเดินกลับ ทำด้วยท่อ PVC ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 2 นิ้ว ตรงหัวฉีดยาว 4 เมตร จะเจาะรูเป็น 3 แถว สลับฟันปาก ทั้งชุดหน้าและชุดหลังชุดละประมาณ 34 รู ใช้ในการฉีดน้ำและน้ำจุลินทรีย์ลงไปที่กองปุ๋ย
6) ชุดควบคุม ด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์(PLC) สามารถควบคุมด้วยมือหรืออัตโนมัติก็ได้ แบ่งการควบคุมออกเป็น 3 ส่วน คือ ควบคุมความเร็วของใบผสม ควบคุมความเร็วการเคลื่อนที่ของเครื่องผลิตปุ๋ยที่เคลื่อนที่ไปตามรางยาว 35 เมตร และควบคุมการไหลของน้ำหรือน้ำจุลินทรีย์

สำหรับสมรรถนะของเครื่องผลิตปุ๋ยอัตโนมัติ
1) สามารถผลิตปุ๋ยได้ครั้งละ 20-25 ตัน หรือจำนวนตามที่ลูกค้าต้องการก็ได้ โดยใช้เวลาประมาณ 3 วัน (จากเดิมที่ต้องใช้เวลาประมาณ 6-7 วัน)
2) ใช้เวลาในการเดินเครื่องผสมปุ๋ยหรือกลับปุ๋ยประมาณ 20 นาทีต่อครั้ง โดยใช้คนงานคุมเพียง 1 คน (จากเดิมต้องใช้เวลา 4 ชั่วโมงต่อครั้ง
ใช้คนงานจำนวน 12 คน) สามารถประหยัดค่าแรงงานได้
3) สามารถหมุนผสมและเดินไป-กลับอัตโนมัติหรือควบคุมเองได้
4) สามารถฉีดน้ำและปรับอัตราไหลได้
5) เกิดความปลอดภัยจากก๊าชแอมโมเนีย ก๊าชคาร์บอนไดออกไซด์และความร้อนที่เกิดขึ้นในระหว่างการย่อยสลาย
ที่สำคัญเครื่องดังกล่าวใช้ไฟบ้านทำให้เสียค่าไฟฟ้าประมาณ120 บาทต่อการผลิตปุ๋ย20-25 ตัน(จากเดิมใช้แรงงานประมาณ25,000 บาท
ต่อการผลิตปุ๋ย20-25 ตัน )

?หนุ่ย? นายปุณกัณฐ์ วรรณคำ พนักงานของโรงงานผลิตปุ๋ยอินทรีย์ ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอ็ม เอ็ม โอ เครื่องมือเกษตร เล่าว่า หลังจากที่ทางอาจารย์เข้ามาออกแบบเครื่องผลิตปุ๋ยต้นแบบดังกล่าว ลดต้นทุนในการจ้างแรงงาน จากแต่ก่อนที่โรงงานจะต้องมีคนงานประมาณ 12 คน ตอนนี้ก็ลดแรงงานลง ไม่ต้องเสี่ยงกับก๊าชแอมโมเนีย และความร้อน 50-60 องศาเซลเซียสที่เกิดระหว่างการกลับปุ๋ย ส่งผลต่อสุขภาพ ระหว่างที่ทำงานตนเองก็ไม่ต้องลงไปผสมและกลับปุ๋ยเอง เพียงแค่ยืนควบคุมตัวเครื่อง หรือถ้ามีงานอื่นก็สามารถไปทำงานนั่นได้ โดยตั้งระบบตั้งอัตโนมัติ เครื่องจะสามารถผสมปุ๋ยและกลับไป-กลับเองได้

เครื่อง ผลิตปุ๋ยอินทรีย์ต้นแบบที่อาจารย์ออกแบบเป็นเครื่องต้นแบบ ที่ผลิตโดยคนไทยและไม่มีที่ไหนมาก่อนทั้งในและต่างประเทศ ปัจจุบันอาจารย์ได้จดสิทธิบัตรแล้ว ซึ่งต้นทุนในการสร้างเครื่องต้นแบบนี้ราคาประมาณ 500,000/เครื่อง ในอนาคตอาจารย์จะออกแบบปรับขนาดให้สะดวกกับการใช้งาน โดยอาจารย์ตั้งราคาการผลิตเครื่องไว้สำหรับผู้ที่สนใจเช่น ความกว้าง 1.5 เมตร ความยาวราง 10 เมตร ปรับความเร็วของการหมุนผสมไม่ได้ ปรับความเร็วการเดินขับเคลื่อนได้ ผลิตปุ๋ย 3 ตัน/ครั้ง ราคา 200,000 บาท/เครื่อง ถ้าปรับความเร็วการหมุนผสมได้ ปรับความเร็วการเดินขับเคลื่อนได้ ราคา 250,000 บาท/เครื่อง ความกว้าง 2.5 เมตร ความยาวราง 20 เมตร ปรับความเร็วในการหมุนผสมไม่ได้ ปรับความเร็วการเดินขับเคลื่อนได้ ผลิตปุ๋ย 10 ตัน/ครั้ง ราคา 300,000 บาท/เครื่อง ถ้าปรับความเร็วการหมุนผสมได้ ปรับความเร็วการเดินขับเคลื่อนได้ ราคา 350,000 บาท ความกว้าง 4 เมตร ความยาวของราง 30 เมตร ปรับความเร็วการผสมไม่ได้ ปรับความเร็วการเดินขับเคลื่อนได้ ผลิตปุ๋ย 20 ตัน/ครั้ง ราคา 450,000 บาท ถ้าปรับความเร็วการผสมได้ ปรับความเร็วการเดินขับเคลื่อนได้ ผลิตปุ๋ย 20 ตัน/ครั้ง ราคา 500,000 บาท เกษตรกรหรือว่าผู้ที่สนใจ สามารถสอบถามรายละเอียดได้ที่ ผศ.ไพบูลย์ โทร.081-3537754 หรือ E-mail : pailboon.y@en.rmutt.ac.th และสามารถดูเครื่องผลิตปุ๋ยต้นแบบได้ที่ โรงงานผลิตปุ๋ยอินทรีย์ ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอ็ม เอ็ม โอ เครื่องมือเกษตร ที่ตั้ง 5/2 ม. 5 ถ.อดิเรกสาร ต.ผึ้งรวง อ.เฉลิมพระเกียรติ จ.สระบุรี 18000

กองส่งเสริมวิศวกรรมเกษตร รับสมัครบุคคลเพื่อเลือกสรรเป็นพนักงานราชการทั่วไป ในตำแหน่ง เจ้าหน้าที่บรรทึกข้อมูล

เปิดรับสมัครตั้งแต่วันที่ 25 พ.ย. ? 1 ธ.ค. 2552

ดูรายละเอียดได้ ที่นี่

หลัง จากประกอบอาชีพเป็นลูกจ้างในตำแหน่งผู้สื่อข่าว และบริษัทรับทำงานด้านประชาสัมพันธ์ (พีอาร์) มาหลายปี ในที่สุดอดีตเหยี่ยวข่าวสาว “จุฑารัตน์ บุญเสนา” หรือที่รู้จักของสื่อมวลชนสายเกษตรในนาม “แอน” ตัดสินใจมาประกอบอาชีพส่วนตัว โดยไปเช่าบ้านเรือนไทยชั้นเดียวปากทางเข้าหมู่บ้านไม้ดอก-ไม้ประดับคลองสิบ ห้า อ.องครักษ์ จ.นครนายก ขายของตกแต่งบ้าน และกาแฟโบราณไปพร้อมๆ กัน ในชื่อร้าน “มนต์รักคลองสิบห้า” วันนี้แม้รายได้ไม่มากนัก แต่เธอบอกว่ามีอิสรภาพแห่งชีวิตที่ดีกว่า

“ตอนนี้ภาวะเศรษฐกิจไม่ ค่อยจะดี บริษัทหลายที่ต้องปิดตัว หรือปลดพนักงาน มาคิดอีกทีสักวันหนึ่งก็อาจถึงคิวเรา หากเราไม่เตรียมอะไรเลย โดยหวังที่จะรับเงินเดือนอย่างเดียวก็รู้สึกจะสายเกินไป พอดีแอนชอบเปิดร้านแนวนี้อยู่แล้ว ซึ่งก่อนหน้านี้แอนเคยร่วมหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านขายของตกแต่งบ้านมาก่อน แต่ด้วยความที่ไม่มีเวลา เพราะต้องทำงานประจำทำให้ต้องเลิกล้มไป ตอนนี้มีโอกาสจึงเปิดใหม่อีกครั้ง” จุฑารัตน์ เล่าถึงแรงบันดาลใจที่เปิดร้าน “มนต์รักคลองสิบห้า” ขึ้นมา

ที่มาของร้าน มนต์รักคลองสิบห้านั้น จุฑารัตน์ บอกว่า จากการสังเกตเห็นว่าคนที่ชอบตกแต่งบ้านส่วนใหญ่มักไปหาต้นไม้มาปลูกประดับ สวนที่คลองสิบห้า เพราะเป็นแหล่งเพาะและจำหน่ายไม้ดอกไม้ประดับที่ใหญ่ที่สุดอีกแห่งของประเทศ ไทย จึงคิดว่าเมื่อคนไปซื้อต้นไม้แล้ว อาจเลือกหาของอย่างอื่นไปตกแต่งบ้านด้วย และอาจร้อนหรือเหนื่อยจากการเดินหาต้นไม้ซึ่งทำให้เกิดกระหายน้ำด้วย จึงตัดสินใจใช้เงินส่วนตัวจำนวนหนึ่ง เปิดร้านมนต์รักคลองสิบห้า โดยแบ่งเป็น 2 ส่วน คือส่วนหนึ่งเป็นมุมขายของตกแต่งบ้านและอีกส่วนหนึ่งเป็นร้านขายกาแฟโบราณ
สินค้า ตกแต่งบ้านมีตั้งแต่ใบพัดที่ทำจากใบลาน โมบาย แจกันตุ๊กตาแมวไม้จากอินโดนีเซีย โปสเตอร์ภาพเก่าๆ ที่หายาก ไม้เก่าสำหรับทำบ้านนก ที่ใส่กระถางต้นไม้ ระฆัง เฟอร์นิเจอร์ไม้สักเก่า และกระดิ่งสไตล์น่ารักจากเกาหลี หรือแม้แต่ตู้ไปรษณีย์ ที่สามารถสั่งทำได้ ราคาตั้งแต่ 20-8,000 บาท สินค้าเหล่านี้ส่วนหนึ่งมาจากที่เธอเก็บสะสมในระหว่างที่ออกไปทำข่าวในหลาย พื้นที่ทั่วประเทศไทย ส่วนหนึ่งรับมาจากกลุ่มแม่บ้านแหล่งผลิตโดยตรง และอีกส่วนหนึ่งสั่งมา ที่ขายดีที่สุดคือโมบายกระดิ่งที่ทำจากใบลาน ขณะที่สินค้าที่แพงที่สุดคือชุดเฟอร์นิเจอร์จากไม้สักนั่นเอง ในส่วนร้านกาแฟโบราณมีตั้งแต่กาแฟเย็นขายแก้วละ 20 บาท กาแฟร้อน และกาแฟดำหรือโอยัวะ แก้วละ 15 บาท นอกจากนั้นยังมีชามะนาว ชาดำเย็น รวมถึงขนมประเภทขบเคี้ยวด้วย เปิดบริการทุกวันตั้งแต่เวลา 08.00-18.00 น.
เนื่อง จากร้านเพิ่งเปิดได้ไม่นานนัก ประกอบภาวะเศรษฐกิจไม่ค่อยดีนัก เธอบอกว่า ในวันธรรมดาจะมีลูกค้าไปอุดหนุนไม่ค่อยมากนัก แต่วันเสาร์-อาทิตย์ก็จะมีลูกค้าระดับหนึ่ง เฉลี่ยรายได้ตลอดทั้งเดือนกว่า 3 หมื่นบาท แม้จะไม่มากนักแต่เธอบอกว่า สบายใจ มีอิสระ ที่สำคัญจุดนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่จะทำให้เธอเดินไปข้างหน้ากับกิจการของ ตัวเองต่อไป

“ตอนนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดี แต่แอนก็สู้นะ ใครก็ตามที่อยากทำธุรกิจในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจเช่นนี้ หากอยากทำอะไรก็ต้องถามใจตัวเองก่อนว่าสู้หรือไม่ ต้องพยายามหาข้อมูลและเตรียมความพร้อมหลายๆ ด้าน ทั้งด้านเงินทุน การเลือกทำเล และชนิดสินค้า ไม่ใช่ทำตามกระแสอย่างเดียว แต่ต้องทำในสิ่งที่รักชอบและที่สำคัญต้องอดทน บางทีทุกอย่างที่เราคิดว่าดีแล้ว พร้อมแล้ว มันก็อาจจะไม่เป็นไปตามที่คิด ตามที่ฝัน ดังนั้น ต้องพยายามทำให้ดีที่สุดก่อน อย่างน้อยสิ่งที่ไม่มีใครได้เหมือนเราคือประสบการณ์ในการใช้ชีวิตเพราะคุณ ค่าของชีวิตไม่ได้อยู่ที่ความสำเร็จอย่างเดียว หากแต่อยู่ที่ประสบการณ์จากความกล้าที่ได้ลงมือทำด้วย” จุฑารัตน์ ให้ข้อคิดสำหรับที่จะทำธุรกิจใหม่ๆ ในยุคนี้

นับเป็นการตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว ของอดีตนักข่าวสาว ที่กล้าลงทุนท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจที่ผันผวน ในขณะที่ผู้ประกอบการอีกจำนวนมากที่ปิดกิจการไปแล้ว อย่างไรก็ตาม มนต์รักคลองสิบห้า นับเป็นอีกหนึ่งทางเลือกสำหรับผู้ที่ต้องการหาสิ่งของมาตกแต่งบ้าน ซึ่งอาจมีความแตกต่างไปจากที่อื่นก็ได้


ง่ายๆกับการชงกาแฟโบราณ
กาแฟเย็น
กาแฟ 1 ถุง
1.ผงกาแฟโบราณ 4 ช้อนตวง
2.นมข้น 1 ช้อนชา
3.น้ำตาล 1 ช้อน
4.นมสด?? 1 ช้อน
5.น้ำ???????? 1 แก้ว
6 ครีม 1 ช้อน
น้ำแข็งพอประมาณ

กาแฟร้อน
กาแฟ 1 แก้ว
1.ผงกาแฟ? 3 ช้อนตัก
2.นมข้น??????? 2 ช้อน
3.นมสด??????? 1 ช้อน

กำแฟดำหรือโอยัวะ
กาแฟ 1 แก้ว
1.ผงกาแฟ 4 ช้อนตัก
2.น้ำตาล??? 2 ช้อน

วิธีชง
ตัก ผงกาแฟโบราณจำนวนตามสูตรต่างๆ ตามที่ลูกค้าสั่งมาลงในถุงชงกาแฟโบราณ แล้วเอาถุงชงกาแฟใส่ในกระบวยทรงกระบอกสำหรับรองน้ำที่ลวกผงกาแฟโบราณ แล้วตักน้ำในหม้อต้มเทลงในถุงชงกาแฟ เมื่อน้ำที่ลวกผงกาแฟไหลเข้ากระบวยจนหมด จึงถุงชงกาแฟยกขึ้น ยกลงในน้ำร้อนราว 5-6 ครั้งจึงเทลงแก้ว ใส่ส่วนตามสูตรต่างๆ ก่อนชงให้ลูกค้า

?

บริษัท บิวตี้ ไซเอ็นซ์ จำกัด เริ่มก่อตั้ง สถาบัน Pronails Stylish Academy มาเป็นเวลา 1 ปี แล้ว

?Pronails Stylish Academy มุ่งมั่นที่จะพัฒนาธุรกิจเสริมต่อเล็บ-ศิลปะตบแต่งเล็บ ให้เป็นมากกว่าธุรกิจความงาม แต่เราต้องการสร้างมาตรฐานของคำว่า ?ความสวยงาม? ที่มาพร้อมกับคำว่า ?ความปลอดภัย? เพราะเราเชื่อมั่นว่าผู้หญิงรุ่นใหม่เช่นคุณฉลาดที่จะเลือกสิ่งที่ดีที่สุด สวยที่สุด และปลอดภัยที่สุด ให้ตัวเอง

??????????????? ที่ Pronails Stylish Academy เราให้บริการ และสนับสนุนธุรกิจร้านเล็บอย่างครบวงจร ไม่ว่าจะเป็นเจ้าของกิจการ ที่ต้องการที่ปรึกษามือโปร เรามีบริการให้คำปรึกษา จัดการฝึกอบรม เทคนิคการตลาดและการขาย การคัดเลือกพนักงาน การจัดการบริหารพนักงานและร้าน นอกจากนี้เรายังมี Pronails Showroom ศูนย์รวมผลิตภัณฑ์ และ อุปกรณ์เสริมต่อเล็บ-เพ้นท์เล็บ แบบ One-Stop-Service ที่ครบวงจรที่สุดไว้บริการคุณ

?

?

?

?

?

?

?

หากคุณคือ

1.เจ้าของธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นร้านเสริมสวย ร้านทำผม สตูดิโองานวิวาห์ หรือสปา สนใจอยากเพิ่มส่วนการบริการเสริมต่อเล็บภายในร้าน

2. ที่ต้องการเริ่มต้นลงทุนธุรกิจร้านเล็บมาตรฐานระดับสากลเป็นของตัวเอง

3.ผู้ที่ว่างงาน แล้วต้องการหารายได้เสริม หรือ เริ่มทำธุรกิจของตัวเอง

ที่………..Pronails Stylish Academy

??????????????? เรามีทีมงานมืออาชีพคอยดูแลปรึกษา และสนับสนุนอย่างเต็มรูปแบบ โดยนำหลักสูตรการเรียนการสอน พร้อมนำเข้าผลิตภัณฑ์คุณภาพสูง ปลอดภัยต่อสุขภาพ ไม่ทำให้เกิดมลภาวะ ไม่มีสารก่อเกิดมะเร็ง

ไม่ทำลายระบบประสาท ไม่เกิดอาการแพ้ ไม่ทำลายเนื้อเล็บ มาจากประเทศแถบยุโรป เช่น เยอรมัน เบลเยี่ยม แคนาดา ซึ่งเป็นสุดยอดในด้านเทคโนโลยีใหม่ ที่เน้นความปลอดภัยต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม ผลิตภัณฑ์ทุกตัว ได้รับการรับรอง และ ได้ EDA ในเมืองไทยว่าเป็นสูตรที่ดีมาก

?

?

?

?

?

พบกับ 3 รูปแบบของการลงทุนในวันนี้ ที่ได้ผลเกินคาด

1. ลงทุน 990 บาท เราเตรียมอุปกรณ์ให้ท่านยืมเรียนพร้อม ไม่ต้องเตรียมอะไรมา
2. ลงทุน 1,500 บาท นอกจากท่านจะได้เรียนเสริมต่อเล็บจบหลักสูตรแล้ว ท่านยังจะได้รับ ?ฟรีชุดอุปกรณ์ในการต่อเล็บมูลค่า 3,500 บาท? กลับไปบ้านด้วย
3. ลงทุน 30,000 บาท โดยที่บริษัทจะจัดฝึกอบรมเกี่ยวกับแก่พนักงานของท่าน ปีละไม่เกิน 10 คน นอกจากนั้นบริษัทจะเข้าไปร่วมจัดกิจกรรม ณ. จุดบริการของท่าน ไม่น้อยกว่า 4 ครั้งต่อปี และลูกค้าของศูนย์บริการสามารถซื้อสินค้าในวันสมาชิก ด้วยส่วนลด 15%

?

?

?

ผู้ที่สนใจ สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่

Pronails Stylish Academy (บริษัทบิวตี้ไซเอ็นซ์ จำกัด)

176 ซ.รามคำแหง 21 ถ.ประดิษฐ์มนูธรรม วังทองหลาง กรุงเทพฯ 10310

โทร 02-718-7470 ,086-328-2958,089-894-0612,081-401-5268 และ 089-210-1268

โทรสาร 02-718-7482 E-mail :Enjoyder_99@hotmail.com

ติดต่อ คุณสุภาพร ,คุณจันทนา และ คุณกรณิกา

เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 46
นภาพร เชี่ยวชาญ *

ผัก และผลไม้เป็นผลิตผลทางการเกษตรที่มีการเสื่อมเสียได้ง่าย การผลิตในระดับอุตสาหกรรมจึงต้องมีการควบคุมที่ดีโดยเริ่มตั้งแต่แหล่งเพาะ ปลูก ซึ่งปัจจุบันได้มีการนำ GAP (Good Agricultural Practice มาใช้ด้วย) จนกระทั่งผลิตออกมาเป็นผลิตภัณฑ์พร้อมจำหน่าย นอกจากนี้ ในปัจจุบันมีความต้องการในการบริโภคผักและผลไม้สดพร้อมบริโภคสูงขึ้น เช่น ผักสลัด ผลไม้บรรจุถาดพร้อมรับประทาน ดังนั้น กระบวนการผลิตจึงต้องผ่านวิธีการที่ทำให้มั่นใจว่าผักและผลไม้นั้นสะอาดและ ปลอดภัยต่อการบริโภค จากรายงานการเกิดการระบาดของโรคอาหารเป็นพิษจากการบริโภคผักผลไม้ พบว่ามีสาเหตุมาจากผักเป็นส่วนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผักสลัด ซึ่งมักเป็นผักสดที่ต้องผ่านการจับต้องจากผู้ประกอบอาหาร ดังนั้น ผู้ที่ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องจึงต้องระมัดระวังเรื่องสุขอนามัยเป็นอย่าง ยิ่ง แบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของการเกิดโรคอาหารเป็นพิษและมักพบว่าปนเปื้อนมากับ ผักผลไม้พร้อมบริโภค คือ Escherichia coli O157:H7, Listeria monocytogenes, Shigella, Salmonella และไวรัสตับอักเสบเอ (Singh และคณะ, 2002) บทความนี้จะกล่าวถึงสาเหตุของการปนเปื้อนในผักและผลไม้ตั้งแต่แหล่งเพาะปลูก จนกระทั่งเข้าสู่กระบวนการผลิต ดังแสดงในตารางที่ 1 การทราบสาเหตุจะทำให้สามารถหลีกเลี่ยงหรือลดการปนเปื้อนในระหว่างการปฏิบัติ งานได้ ซึ่งสามารถกล่าวได้โดยละเอียดดังต่อไปนี้

* ภาควิชาวิศวกรรมอาหาร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
การเพาะปลูกและเก็บเกี่ยว
นอก จากผักผลไม้จะมีการปนเปื้อนของยาฆ่าแมลงหรือสารเคมีแล้ว ยังมีการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ที่มีอยู่ในสิ่งแวดล้อม โดยอาจมาจากดิน น้ำ หรือปุ๋ย (Brackett, 2000) ชนิดของแบคทีเรียที่มักพบในดินและทำให้เกิดโรค คือ Bacillus, Clostridium และ Listeria โดยเฉพาะอย่างยิ่งแบคทีเรียที่สามารถสร้าง สปอร์ที่ทนต่อความร้อน เช่น Clostridium botulinum และ Clostridium perfringens บริเวณพื้นที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์มักมีจุลินทรีย์
ที่อาศัยอยู่ในระบบทาง เดินอาหารของสัตว์ปะปนออกมากับสิ่งขับถ่ายของสัตว์ ซึ่งจุลินทรีย์เหล่านี้เป็นสาเหตุของการเกิดโรคในมนุษย์ ดังนั้น การใช้ปุ๋ยคอกบำรุงพืชอาจทำให้เกิดการปนเปื้อนสู่อาหาร เช่น มีการตรวจพบแบคทีเรีย Salmonella typhimurium และ Escherichia coli O157:H7 ที่ใบและรากของผักที่ปลูกโดยการใช้ปุ๋ยคอก (Natvig และคณะ, 2002) นอกจากนี้ยังพบว่า Salmonella, Escherichia coli O157:H7 และ Listeria monocytogenes สามารถรอดชีวิตอยู่ในปุ๋ยคอกได้เป็นระยะเวลานาน (Tauxe, 1997 ; Brackett, 1999) ผักผลไม้ต่างชนิดกันจะมีจำนวนและชนิดจุลินทรีย์ที่ปนเปื้อนต่างกัน จำนวนจุลินทรีย์ที่ปนเปื้อนเริ่มต้นจะบ่งถึงคุณภาพของผลิตภัณฑ์สุดท้าย โดยหากมีจุลินทรีย์เริ่มต้นปนเปื้อนในวัตถุดิบมากจะทำให้ผักผลไม้มีคุณภาพ ที่ด้อยลงและมีอายุการเก็บที่สั้นกว่าปกติ (Zagory, 1999)
พืชหัวซึ่งมี ลำต้นและรากใต้ดิน หรือพืชผักขนาดเล็กที่มีลำต้นเตี้ยและใบอยู่ใกล้พื้นดิน มักพบการปนเปื้อนค่อนข้างสูง อัตราการปนเปื้อนจะสูงขึ้นในฤดูฝน เนื่องจากเมื่อฝนตกเศษดินอาจกระเด็นมาติดตามใบและลำต้นพืช นอกจากนี้การที่เซลล์พืชถูกทำงายจากแมลงหรือนก ทำให้จุลินทรีย์เข้าทำลายเซลล์ได้ง่ายยิ่งขึ้น
กระบวนการผลิตขั้นต้น
การ ใช้น้ำในการล้างและกำจัดสิ่งสกปรกที่ผิวผักและผลไม้จะช่วยยืดอายุการเก็บ เพราะช่วยลดจำนวนจุลินทรีย์ที่ผิว การเติมสารฆ่าเชื้อลงในน้ำล้างจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการกำจัดจุลินทรีย์ ที่ผิวเพิ่มขึ้นประมาณ 100 เท่า (Burnett และ Beuchat, 2001) การฆ่าเชื้อจะมีประสิทธิภาพเพียงใดขึ้นกับกลไกในการทำลายจุลินทรีย์ของสาร นั้นๆ ชนิดจุลินทรีย์ ชนิดของผักผลไม้ และบริเวณที่จุลินทรีย์ยึดเกาะ เช่น บริเวณขั้วของผลไม้หรือบริเวณที่เป็นร่องลึก อย่างเช่น แอปเปิ้ล ชมพู่ ฝรั่ง เป็นต้น ซึ่งสามารถล้างทำความสะอาดได้ยากกว่าบริเวณที่เป็นผิวเรียบ
โดย ทั่วไปนิยมใช้คลอรีนในการล้างผักและผลไม้ โดยใช้ในรูปของสารละลายไฮโปคลอไรด์ ปริมาณ 50-200 ppm (Active chlorine) อย่างไรก็ตามไม่ควรนำน้ำที่ใช้ในการล้างผักและผลไม้กลับมาหมุนเวียนใช้ใหม่ เพราะจะทำให้มีการสะสมของจำนวนจุลินทรีย์มากขึ้น และเป็นการเพิ่มการปนเปื้อนให้กับตัววัตถุดิบ (Hulland, 1980) สารอินทรีย์ที่สะสมในน้ำจะทำให้ประสิทธิภาพของคลอรีนลดลง นอกจากนี้จุลินทรีย์แต่ละชนิดมีความต้านทานต่อคลอรีนลดลง นอกจานี้จุลินทรีย์แต่ละชนิดมีความต้านทานต่อคลอรีนที่แตกต่างกัน Listeria monocytogenes มีความต้านทานต่อคลอรีนมากกว่า Salmonella และ E. coli O157:H7 (Burnett และ Beuchat, 2001) ส่วนสปอร์ของแบคทีเรียมีความต้านทานต่อคลอรีนสูงกว่าเซลล์ปกติ การเพิ่มปริมาณคลอรีนในน้ำล้างที่นำกลับมาใช้ จึงไม่มีประโยชน์ทั้งยังเป็นการสิ้นเปลือง ค่าใช้จ่าย สำหรับผลไม้ การล้างด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อร่วมกับการขัดถู หรือการแช่ในน้ำร้อน อาจช่วยลดจุลินทรีย์ที่ผิวลงได้
ตารางที่ 1 : แนวโน้มการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ในผักและผลไม้ระหว่างกระบวนการผลิต
ขั้นตอน แหล่งของการปนเปื้อน
การเพาะปลูกและการเก็บเกี่ยว เช่น การปลูก การเก็บและการมัดแบ่งเป็นกำ น้ำ มูลสัตว์ การขาดสุขลักษณะที่ดีในการจัดการ
กระบวนการผลิตขั้นต้น เช่น การล้าง การเคลือบไข การคัด การบรรจุกล่องหรือลังพลาสติก น้ำล้าง การจับต้องของพนักงานและภาชนะ
กระบวนการผลิตขั้นสุดท้าย เช่น การหั่น การคั้นน้ำ การปอก น้ำล้าง การจับต้องของพนักงาน การปนเปื้อนข้าม
การขนส่ง เช่น การขนส่งโดยใช้รถบรรทุก รถบรรทุกไม่สะอาด น้ำแข็งที่ใช้
ที่มา : จาก Tauxe (1997)
นอก จากสารประกอบคลอรีนแล้ว ยังมีสารอีกหลายชนิดที่นิยมนำมาใช้กับผักและผลไม้ เช่น คลอรีนไดออกไซด์ มีประสิทธิภาพในการยับยั้งจุลินทรีย์ได้หลายชนิด ไม่ทำปฏิกิริยากับสารที่มีไนโตรเจนเป็นองค์ประกอบหรือแอมโนเนียเกิดเป็นคลอ รามีนซึ่งเป็นสารที่เป็นพิษ Food and Drug Administration แห่งประเทศสหรัฐอเมริกา (USFDA) อนุญาตให้ใช้คลอรีนไดออกไซด์ในการล้างผักและผลไม้ (Singh และคณะ, 2002) นอกจากนี้ยังมีการใช้โอโซนซึ่งได้รับการรับรองแล้วว่าเป็นสารที่มีความ ปลอดภัยที่จะนำมาใช้กับอาหาร (Generally Recognized as Safe- GRAS) เพื่อล้างผักและผลไม้ (Xu, 1999) โดยโอโซนสามารถยับยั้งจุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดโรคได้ หลากชนิดกว่าคลอรีน
ผัก ประเภทใบเป็นผักที่มีโอกาสในการปนเปื้อนสูงที่สุด เนื่องจากมีพื้นผิวสัมผัสมากทำให้ง่ายต่อการยึดเกาะของจุลินทรีย์ (NACMCF, 1999) ถึงแม้ว่าการตัดแต่งส่วนที่เน่าเสียออกก่อนการล้างจะช่วยกำจัดจุลินทรีย์ออก บางส่วนก็ตาม แต่การตัดแต่งอาจทำให้เนื้อเยื่อพืชฉีกขาดทำให้จุลินทรีย์ที่ปนเปื้อนมากับ น้ำหรือสิ่งแวดล้อมสามารถเข้าทำลายได้ง่ายขึ้น ผักและผลไม้บางชนิดไม่สามารถทำความสะอาดโดยวิธีการล้างเนื่องจากมีลักษณะทาง กายภาพที่ค่อนข้างซ้ำได้ง่าย เช่น สตรอเบอร์รี่และพริกหวาน (Green pepper) จึงอาจใช้การฉายรังสีที่ความเข้มต่ำ (Low dose ionizing radiation) (NACMCF, 1999) ทนแทน เพื่อยึดอายุการเก็บ
กระบวนการผลิตขั้นสุดท้าย
ดัง ที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ผักผลไม้มักพบการปนเปื้อนที่ผิวโดยอาจเนื่องมาจากเซลล์อาจเกิดความเสียหาย ตั้งแต่แปลงเพาะปลูกจากการเข้าทำลายของแมลง นก หรือจุลินทรีย์ นอกจากนี้ยังอาจเกิดความเสียหายในระหว่างการเก็บเกี่ยว เมื่อผักผลไม้เข้าสู่กระบวนการผลิต กรรมวิธีการผลิตก็อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดการปนเปื้อนเพิ่มมากยิ่งขึ้น เช่น การปอกผิว การหั่นเป็นชิ้น ซึ่งการกระทำดังกล่าวทำให้เซลล์พืชสูญเสียความแข็งแรง สารอาหารภายในเซลล์จึงออกมาภายนอก ทำให้ จุลินทรีย์ที่ผิวพืชสามารถนำไปใช้เพื่อการเจริญและเพิ่มจำนวน หากกำจัดจุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดโรคเหล่านี้ไม่หมดในระหว่างกระบวนการผลิต หรือประกอบอาหาร และผู้บริโภครับประทานเข้าไปจะทำให้ผู้บริโภคได้รับโรคอาหารเป็นพิษในที่สุด
สำหรับ ผลไม้ ผลไม้ส่วนมากมีความเป็นกรดสูงจึงช่วยในการจำกัดการเจริญของจุลินทรีย์ได้ดี กว่า อย่างไรก็ตามยังมีการตรวจพบจุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดโรคอยู่ที่บริเวณผิว รอยช้ำหรือรอยแผลที่เกิดขึ้นในระหว่างการเก็บเกี่ยวหรือการเตรียม เช่น การผ่าหรือหั่น ทำให้เกิดการแพร่กระจายของจุลินทรีย์ไปทั่วบริเวณเนื้อผล อย่างเช่น สตอรเบอร์รี่ ซึ่งเป็นผลไม้ที่มีเนื้อเยื่อบอบบาง ดังนั้น จึงมักไม่มีการฉีดล้างผลในระหว่างการปลูก การเก็บเกี่ยว และหลังการเก็บเกี่ยว จึงมักพบจุลินทรีย์ที่ผิวในปริมาณค่อนข้างสูง จากงานวิจัยพบว่า E. coli O157:H7 สามารถเจริญบนผิวสตรอเบอร์รี่ที่เก็บที่อุณหภูมิ 10, 5 และ ?20 องศาเซลเซียส ได้เป็นเวลานาน 3 วัน และที่อุณหภูมิ 23 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 24 ชั่วโมง (Yu และคณะ, 2001) นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าแบคทีเรียที่มีความต้านทานต่อความเป็นกรดสูง จะสามารถรอดชีวิตได้ดีกว่าหรือพอๆ กับแบคทีเรียที่อาศัยอยู่ที่ผิวผลไม้ เนื่องจากภายในเนื้อผลไม้มีสารอาหารที่จำเป็นต่อการเจริญอย่างเพียงพอ ในขณะที่การเจริญที่ผิวถูกจำกัดโดยปริมาณสารอาหาร ความชื้นที่ต่ำ และการแย่งสารอาหารกัน เนื่องจากมีจุลินทรีย์หลายชนิดที่ผิว

การขนส่ง
การ ขนส่งผักผลไม้ก็มีความสำคัญเช่นเดียวกัน จะต้องมีการขนส่งที่เหมาะสม โดยส่วนใหญ่จะทำการขนส่งโดยรถที่ควบคุมอุณหภูมิและมีการหมุนเวียนอากาศดี ดังนั้น การจัดเรียงภาชนะบรรจุ ผักผลไม้จะต้องออกแบบให้เอื้อต่อการกระจายลมเย็น นอกจากนี้ผักผลไม้ยังมีการคายความร้อนจากการหายใจ และรถยังมีการดูดความร้อนจากสิ่งแวดล้อมภายนอก ทำให้อุณหภูมิภายในตู้สูงขึ้น ซึ่งจะทำให้ภาระการทำงานของระบบทำเย็นหนักยิ่งขึ้น หากภายในตู้คอนเทนเนอร์มีการระบายอากาศที่ไม่ดี จะเป็นสาเหตุทำให้ผักผลไม้เสื่อมคุณภาพและเน่าเสียเร็วยิ่งขึ้น (Brackett, 1999)
สรุป
การควบคุมการผลิตที่ดีที่สุด คือ การควบคุมกระบวนการเพาะปลูก และการป้องกันพืชจากแหล่งที่อาจก่อให้เกิดการปนเปื้อน และควรเริ่มต้นทันทีเมื่อวัตถุดิบเข้าสู่กระบวนการผลิต กระบวนการผลิตขั้นต้นที่ดีจึงขึ้นกับวิธีการทำความสะอาดวัตถุดิบที่เหมาะสม เพื่อลดการปนเปื้อนที่ผิวให้ได้มากที่สุด ซึ่งขั้นตอนนี้รวมถึง การตรวจสอบวัตถุดิบ การคัดเลือกเอาส่วนเสียออก จนกระทั่งการเปลี่ยนถ่ายภาชนะบรรจุวัตถุดิบเพื่อการขนส่ง ลงสู่ภาชนะบรรจุที่สะอาด นอกจากนี้ยังต้องควบคุมในเรื่องของความสะอาด และการปฏิบัติในระหว่างกระบวนการผลิต การขนส่ง รวมไปถึงร้านค้าที่จำหน่าย เพื่อให้ผลิตภัณฑ์ผักและผลไม้ยังคงคุณภาพและความปลอดภัยสำหรับการบริโภค
เอกสารอ้างอิง
? Brackett, R.E. 1999. Incidence, contributing factors and control of bacterial pathogens in produce. Postharvest Biological and Technology 15, 305-311.
? Brackett, R.E. 2000. Safe handling of fruits and vegetables, pp. 79-103. In: Farber, J.M., and Todd, E.C.D.(Editors), Safe Handling of Foods. New York; Marcel Dekker, Inc.
? Burnett, S.L. and Beuchat, L.R. 2001. Food-borne pathogens : human pathogens associated with raw procuce and unpasteurized juices and difficulties in decontamination. Journal of Industrial Microbiology and Biotechnology 27, 107-110.
? Hulland, E.D. 1980. Hygeinic handlanding and the influence of raw material condition, pp. 143-153. In : Jowitt, R. (Editor), Hygienic Design and Operation of Food Plant. Westport : The AVI Publishing Company, Inc. National Advisory Committee o?n Microbiological Criterial for Foods (NACMCF). 1999. Microbiological safety evaluations and recommendations o?n fresh produce. Food Control 10, 117-143.
? Natvig, E.E., Ingham, S.C., Ingham, B.H., Cooperband, L.R. and Roper, T.R. 202. Salmonella enterica serovars typhimurim and Escherichia coli contamination of root and leaf vegetables grown in soils with incorporated bovine manure. Applied and Environmental Microbiology 68, 2737-2744.
? Singh, N., Singh, R.K., Bhunia, A.K. and Stroshine, R.L. 2002. Effect of inoculation and washing methods o?n the efficacy of different sanitizers against Eshcerichia coli O157:H7. Food Micorbiology 19, 183-193.
? Tauxe, R.V. 1997. Emerging foodborne diseases:an evolving public health challenge. Special issue : Emerging Infectious Diseases 3, 425-434.
? Xu, L. 1999. Use of ozone to improve the safety of fresh fruits and vegetables. Food Technology 53, 58-63.
? Yu, K., Newman, M.C., Archbold, D.D. and Hamilton-Demp, T.R. 2001 Survival of Escherichia coli O157:H7 o?n strawberry fruit and reduction of the pathogen population by chemical agents. Journal Food Protection 64, 1334-1340
? Zagory, D. 1999. Effects of post-processing handling and packaging o?n microbial populations. Postharvest Biology and Technology 15, 313-321.

ที่มา : วารสารจาร์พา ปีที่ 10 ฉบับที่ 73 (กรกฎาคม/สิงหาคม 2546) http://www.charpa.co.th

ไชโย เงินเดือนออกแล้ว ไปกดดูในเครื่องเอทีเอ็มเห็นมีเงินเข้ามา 13,600 บาทแล้ว

รอดตายแล้วเรา

1 กรกฎาคม 2551

ไปห้างสรรพสินค้าตอนเลิกงาน ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาตุนไว้ที่หอพัก 4 แพ็ค ใครจะรู้ว่าเดือนนี้อะไรจะเกิดขึ้นกับชีวิตฉัน อาจจะเงินหมดกระเป๋าจนอาทิตย์สุดท้ายต้องต้มบะหมี่กินอย่างเดียวก็ได้ ไม่ประมาทไว้เป็นดี

ไปกินหมูกะทะฉลองเงินเดือนออก นานๆทีจะได้กินของที่อยากกินแบบนี้

ค่าใช้จ่ายวันนี้ รวมราคาบะหมี่ ค่าหมูกะทะตอนเย็น ค่าอาหารเช้ากับกลางวัน ค่ารถเมล์ ค่ารถสองแถวเข้าซอย = 420 บาท

2 กรกฎาคม 2551

เจ้านายใช้ให้ไปอบรมแทนที่สาธรตอนบ่าย ตั้งใจจะนั่งรถเมล์ออกจากบริษัทตอนเที่ยงและหาข้าวกินกลางทางจะได้ทันช่วงบ่ายไม่ต้องรีบมาก แต่กลายเป็นว่าเจ้านายสั่งงานด่วนให้ทำตอนสาย กว่าจะทำเสร็จก็เที่ยงครึ่ง ต้องเปลี่ยนแผนเป็นขึ้นรถแท๊กซี่จากบางพลัดไป ลงรถหน้าโรงแรมแล้วต้องมองซ้ายขวาหาร้านอาหารแถวนี้กินแบบด่วนๆ ไม่อยากเชื่อว่าอาหารแถวนี้แพงเหลือเกิน (ที่จริงก็แพงทุกที่นั่นแหละ) สุดท้ายไปได้ร้านบะหมี่ละแวกนั้นกินสยบความหิวแล้วเดินเข้าโรงแรมไปด้วยเหงื่อเต็มตัว

นั่งหลับระหว่างฟังอบรมที่แสนน่าเบื่อ ตอนเย็นนั่งรถเมล์กลับบ้าน

ค่าใช้จ่ายวันนี้ รวมค่าเดินทางทุกประเภท ค่าอาหารทุกมื้อ = 385 บาท

3 กรกฎาคม 2551

นั่งทำงานอยู่ดี ๆ เพื่อนร่วมงานที่ทำขนมคุกกี้ขายเป็นรายได้เสริม เอาคุกกี้มาเร่ขายตามโต๊ะ

?อร่อยนะ ไม่ซื้อไม่เป็นไร ชิมดูก่อนก็ได้?

?เอาถุงนึงก็ได้? พูดไปด้วยความใจดีมีน้ำใจ

?ขอบใจมากนะเพื่อน เอ้านี่ถุงนึง ร้อยยี่สิบบาท?

?หา! คุกกี้นี่ถุงละร้อยยี่สิบเหรอ??

เพื่อนทำหน้าหุบทันที ?ใช่ อร่อยนะ ใคร ๆ ในบริษัทก็ชอบ แต่ถ้าเธอยังไม่มีเงินจะผ่อนกับเราวันละยี่สิบบาทก็ได้?

??????

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทางไป-กลับ ค่าอาหารทุกมื้อ และค่าคุกกี้ = 290 บาท

4 กรกฎาคม 2551

เลิกงานกลับหอ แวะกินข้าวแล้วกดเงินระหว่างทางมาจ่ายค่าหอพัก ลงรถสองแถวหน้าตึกเห็นป้าเจ้าของหอพักนั่งหน้าแฉล้มรออยู่

?จ่ายค่าหอพักจ้ะ?

?ดีๆ? ป้าเจ้าหอหอพักยิ้ม ?เอ้านี่เงินทอนนะ อ้อลืมบอกไป เดือนหน้าป้าขอขึ้นค่าเช่าห้องอีกเดือนละ 300 นะ?

?อ้าว ทำไมขึ้นล่ะป้า?

?โธ่หนู ข้าของทุกวันนี้มันแพงไปหมดแล้ว ขืนไม่ขึ้นค่าหอพักนี่ก็อยู่ไม่รอด?

?แต่หอพักมันไม่ได้กินข้าวกินน้ำมันนี่ ตึกก็สร้างเสร็จตั้งนานแล้ว?

?เอาหน่า จะอยู่หรือไม่อยู่ ถ้าไม่ชอบก็ไปเช่าหออื่น?

????? อยู่ก็ได้?

?งั้นตกลงเดือนหน้าจ่ายค่าหอเพิ่มอีกสามร้อยนะ?

??????

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าอาหาร ค่าเดินทาง และค่าหอพักรายเดือน = 3,677 บาท (นี่เลือกหอพักราคาถูกก้นซอยแล้วนะ) ยังไม่ทันพ้นอาทิตย์แรกก็หมดไปเกือบห้าพันแล้ว?.

5 กรกฎาคม 2551

ไปห้างสรรพสินค้า ซื้อสบู่แชมพูมาเตรียมแทนของเก่าที่ใกล้หมดขวด ซื้ออาหารปรุงสำเร็จกลับมากินที่หอพัก

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าอาหาร ค่าเดินทาง ซื้อของที่ห้างฯ = 445 บาท

6 กรกฎาคม 2551

กบดานอย่างเงียบเชียบในหอพัก กินอาหารเก่าที่ซื้อมาจากห้างเมื่อวาน ตอนเย็นออกไปกินข้าวและซื้อนิตยสารมาอ่าน

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าอาหารเย็นและค่านิตยสาร = 95 บาท

7 กรกฎาคม 2551

ทำงานเงียบ ๆ แต่เงี่ยหูฟังคนคุยกันจับความได้ว่าบริษัทอาจขึ้นเงินเดือนให้กับพนักงานเพื่อสู้สภาพข้าวยากหมากแพงในยุคนี้ (ไชโย!)

ตรงดิ่งกลับหอพัก เย็นนี้กินอาหารดีนิดหนึ่งฉลองข่าวดี!

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร = 220 บาท

8 กรกฎาคม 2551

จ่ายค่าโทรศัพท์มือถือตอนพักเที่ยง

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร ค่าโทรศัพท์ = 630 บาท

9 กรกฎาคม 2551

นั่งทำงานอยู่เงียบๆ เพื่อนพนักงานถือซองผ้าป่าเดินผ่านมา และหยุดยืนข้างๆโต๊ะ…..

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร ทำบุญผ้าป่า = 275 บาท

10 กรกฎาคม 2551

ทำงานตามปกติ กินอยู่อย่างเจียมตัว

ค่าใช้จ่ายวันนี้ = 165 บาท

11 กรกฎาคม 2551

ไปร่วมงานแต่งงานเลขานุการบริษัทที่โรงแรมย่านศาลาแดงหลังเลิกงาน

ค่าใช้จ่ายวันนี้ รวมค่าเดินทางไปกลับบริษัทและโรงแรม ค่าอาหารเช้ากับเที่ยง

เงินใส่ซองงานแต่งงาน = 715 บาท

12 กรกฎาคม 2551

จ่ายค่าซักรีดผ้ารายเดือน แวะซื้อผ้าอนามัยกับน้ำดื่มที่ร้านสะดวกซื้อ กลับมานอนดูทีวีที่ห้องทั้งวัน

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าอาหาร ค่าซักรีด ซื้อข้าวของ = 580 บาท

13 กรกฎาคม 2551

ซื้ออาหารมาทำกินเองที่หอพัก พรุ่งนี้ตั้งใจจะห่อข้าวจากหอไปกินที่ทำงาน ก่อนนอนแวะร้านอินเตอร์เน็ตใต้หอเพื่อหางานใหม่ทำแต่ยังไม่พบ

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าวัตถุดิบ ค่าอาหาร ค่าร้านอินเตอร์เน็ต = 145 บาท

14 กรกฎาคม 2551

ทำงานตามปกติ กินอยู่อย่างเจียมตัว ( โอ๊ย! ทำไมอยู่ ๆ ปวดฟัน)

ค่าใช้จ่ายวันนี้ = 170 บาท

15 กรกฎาคม 2551

ก่อนเที่ยงมีเพื่อนต่างแผนกมาหา บอกว่าวันนี้เป็นวันเกิดเพื่อนอีกคนในออฟฟิต จะมีเลี้ยงข้าวเที่ยงกันที่ร้านสุกี้ อยากให้ไปกันเยอะ ๆ ไม่มีปัญหาหรอก…. เรื่องกินฟรีชอบอยู่แล้ว

มันเป็นมื้อเที่ยงที่อร่อยมาก ดีจัง… นาน ๆ จะได้กินของอร่อยแบบนี้ ขอให้เจ้าภาพจงเจริญ!

กินเสร็จเรียกพนักงานมาคิดเงินที่โต๊ะ พนักงานกดเครื่องคิดเลขแล้วบอก ?สามพันสามร้อยเก้าสิบหาบาทค่ะ ราคาลดแล้วค่ะ?

เพื่อน ๆ ทุกคนหยิบกระเป๋าสตางค์ขึ้นมา

?แหม…. กินซะอิ่ม เอาโว้ย ๆ นาน ๆ มีที มากันสิบสองคนก็คนละสองร้อยแปดสิบสามบาท?

?อ้าว ไหนว่าเลี้ยงข้าวเที่ยงไง ต้องแชร์กันเหรอ?

เพื่อนคนที่ชวนมาแต่แรกทำหนาเหรอหรา หันไปถามความกันครู่หนึ่ง ก็ยกมือขอโทษขอโพย

?เฮ้ย ได้ยินมาผิดเหมือนกันว่ะ นึกว่าใครเลี้ยง ตกลงหารเท่ากันนะ ขอโทษที ๆ?

…. รู้แบบนี้ไปกินข้าวแกงกลางซอยดีกว่า

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหารเช้า-เย็น ค่าสุกี้ที่เสียไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ = 400 บาทพอดี

16 กรกฎาคม 2551

ไปหาหมอฟันเพราะปวดฟันกรามซี่ในสุดมาหลายวันแล้ว หมอเอาแท่งเหล็กแงะปากนิดนึงก็ร้องโอ้โห

?ฟันน้องผุเยอะมาก ที่เห็น ๆ นี่ก็สามซี่แล้ว นี่ไงถึงได้ปวดฟันกับมีกลิ่นปาก หินปูนก็เริ่มเยอะแล้ว ตกลงอุดฟันแล้วขูดหินปูนเลยนะ?

?เอ่อ ……อ่า……..? (อ้าปากค้างอยู่)

?ถ้าเจ็บแล้วบอกหมอนะ ยกมือก็ได้?

วี๊……… (เสียงเครื่องมือทำฟัน)

?อ๊า……….!?

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร ค่าหมอฟัน = 1,615 บาท (หัวเราะไม่ได้ ร้องไห้ไม่ออก แค่ครึ่งเดือนก็เสียเงินไปเกินหมื่นแล้ว)

17 กรกฎาคม 2551

วันอาสาฬหาบูชา กบดานอยู่หอพักทั้งวัน บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถูกแกะออกมาต้มกินสามมื้อ แต่ยังไม่วายต้องซื้อน้ำยาล้างจานใหม่เพราะของเก่าหมดแล้ว

ค่าใช้จ่ายวันนี้ = 38 บาท (ทุกข์ระทม)

18 กรกฎาคม 2551

วันเข้าพรรษา จำศีลอยู่บนเตียงเกือบทั้งวันพร้อมต้มบะหมี่กินสามมื้อเช่นเคย วันนี้ไม่ออกไปซื้ออะไรทั้งนั้น

ค่าใช้จ่ายวันนี้ = 0 บาท (เศร้าสุดแสน)

19 กรกฎาคม 2551

เมื่อคืนฝันว่ากินบะหมี่ก่งสำเร็จรูปจนอาเจียน เช้านี้ตื่นมาก็ยังรู้สึกเอียน ๆ อยู่ (คงไม่แปลกหรอก กินบะหมี่ซองอย่างเดียวติดต่อกันมาหกมื้อติดต่อกันแล้วนี่) เลยเดินลงมาจากหอพักไปหาข้าวแกงกิน เอาผ้าไปส่งซัก กลับมาที่หอแล้วรู้สึกเบื่อมาก ๆ ปัดกวาดห้องก็แล้ว นั่งอ่านนิตยสารก็แล้ว สุดท้ายทนไม่ไหวต้องลุกไปอาบน้ำแต่งตัว ออกไปดูหนังสักรอบก็ยังดี จำเจจนทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร ค่าตั๋วหนัง (ไม่ยอมซื้อขนมหรือของอื่น ๆในห้างเลย) = 270 บาท

20 กรกฎาคม 2551

วันอาทิตย์แล้ว เมื่อไหร่จะถึงปลายเดือนสักที เดือนนี้ดันมี 31 วันด้วย วันนี้หลับหูหลับตากินบะหมี่สามมื้ออีกแล้ว…

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ซื้อไข่ไก่กับไส้กรอกและผักมาเติมในบะหมี่แก้เอียน= 55 บาท

21 กรกฎาคม 2551

นั่งทำงานอย่างเงียบเชียบ เห็นเพื่อนเดินถือซองผ้าป่าเดินผ่านมาจึงรีบยกหูโทรศัพท์ขึ้นทำทียุ่งอยู่แล้วแกล้งทำเป็นเครียด เพื่อนถือซองผ้าป่าเดินผ่านไป …..รอดตัวไปตู

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร = 150 บาท (ค่าอาหารตามร้านเดี๋ยวนี้ 30 บาทแล้วทั้งนั้น)

22 กรกฎาคม 2551

10 วันระวังอันตราย (ก่อนสิ้นเดือน) ทำงานเงียบ ๆ และกินอยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร = 155 บาท

23 กรกฎาคม 2551

คันหัวมากจนทนไม่ไหว ต้องไปตัดผมหลังเลิกงาน

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร ค่าซอยผม = 285 บาท (ขณะนี้มีเงินเหลือในกระเป๋าสองพันกว่าบาทก่อนถึงสิ้นเดือน)

24 กรกฎาคม 2551

กำลังทำงานอยู่ มีเพื่อนถือขนมคุกกี้ฝีมือเมียเดินมาหาเลยมองด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย ผลคือเพื่อนถอยหลังกลับไป

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร = 160 บาท

25 กรกฎาคม 2551

วันศุกร์-วันสุข อดทนไว้ ใกล้วันเงินเดือนออกแล้ว อ้าวเฮ้ย….. ส้นรองเท้าหักตอนพักเที่ยง เวรกรรม… ต้องหารองเท้าแตะในร้านสะดวกซื้อ (ใส่ไปพลางก่อน เลิกงานแล้วรีบไปซื้อรองเท้าส้นสูงใหม่ที่ร้าน) ควักเงินอีกแล้ว……

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร ค่ารองเท้าแตะ ค่ารองเท้าส้นสูง = 520 บาท

26 กรกฎาคม 2551

นั่งต้มบะหมี่ซองกินในหอพักเงียบ ๆ

ค่าใช้จ่ายวันนี้ = 0 บาท

27 กรกฎาคม 2551

…วันเกิดฉันเอง…

ไปทำบุญถวายสังฆทานที่วัด บริจาคเงินช่วยเหลือมูลนิธิเพื่อการศึกษาของเด็กยากจน ออกจากวัดด้วยความรู้สึกที่ดี เงินในกระเป๋าแต่ละเดือนอาจมีไม่มากนัก แต่ก็ยังเผื่อแผ่ช่วยเหลือคนรอบข้างได้

ไปดูหนังกินอาหารดี ๆ ให้รางวัลตัวเอง ซื้อของใช้ที่จำเป็นอีกนิดหน่อยแล้วกลับหอพัก เดินผ่านร้านเค้กเห็นเค้กสวย ๆ งาม ๆ แต่อดใจไว้ไม่ซื้อ ใครนะที่คิดธรรมเนียมมาว่าวันเกิดต้องเป่าเทียนตัดเค้ก แต่ไม่เห็นสมเหตุสมผลมากไปกว่าธรรมเนียมที่รับต่อ ๆ กันมาเลย กลับมากินข้าวธรรมดาที่หอพัก นั่งดูทีวีสนุก ๆ และเข้านอน แก่ลงอีกปีแล้วนะเรา…

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหารแถวหอพักและในห้างสรรพสินค้า ค่าตั๋วหนัง ค่าของใช้ ค่าสังฆทาน เงินทำบุญ = 840 บาท

28 กรกฎาคม 2551

ตอนนิ้เหลือเงินในกระเป๋าสตางค์ 900 บาท……

นั่งทำงานเงียบๆ วันนี้มีเพื่อนพนักงานหลายคนห่อข้าวจากบ้านมากินที่ทำงาน น่าจะเป็นสิ่งที่เห็นได้เป็นปกติช่วงปลายเดือน

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร = 150 บาท

29 กรกฎาคม 2551

วันนี้ว่าจะพกบะหมี่ซองไปต้มกินที่ทำงานด้วย แต่ก็ลืมหยิบใส่ถุงตอนออกจากบ้าน สรุปก็คือต้องซื้อข้าวกินทุกตอนเช้ากับเที่ยง ส่วนตอนเย็นกลับมาก็ต้มบะหมี่ที่หอพัก ต้องแวะซื้อผงละลายท่ออุดตันด้วยเพราะท่อระบายน้ำในอ่างล้างหน้าตันเมื่อคืน

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร ซื้อผงละลายท่ออุดตัน = 190 บาท

เปิดดูกระเป๋าเงินแล้วใจหาย…อดทนอีกนิดนะ จะสิ้นเดือนแล้ว

30 กรกฎาคม 2551

ทำไมเดือนนี้ต้องมี 31 วันด้วย… (เงินเดือนออกทุกวันสุดท้ายของเดือน) สังขารก็ไม่รู้เป็นอะไร เจ็บคอไอไม่หยุดมาตั้งแต่เมื่อคืน ตื่นเช้ามาเสียงแหบไปหมด นึกถึงตอนเป็นหวัดลงคอเมื่อปลายปีก่อน หมอให้ยาพ่นคอกับยาแก้อักเสบรวมค่าตรวจหมดไปพันกว่าบาท คิด ๆ แล้ว วันนี้เลยตัดสินใจยังไม่ไปหาหมอ แวะแค่ร้านขายยาก็คงพอ ไม่มีเงินแล้ว…

ค่าใช้จ่ายวันนี้ ค่าเดินทาง ค่าอาหารค่ายาแก้เจ็บคอ = 355 บาท

เหลือเงินทั้งเนื้อทั้งตัวสองร้อยกว่าบาท…

31 กรกฎาคม 2551

หลังจากประคับประคองตัวมาตลอดทั้งเดือน ก็มาถึงวันเงินเดือนออกจนได้ (เงินเดือนตัดเข้าบัญชีธนาคารตอนดึกๆ) ผู้จัดการเรียกพนักงานในแผนกมาประชุมและบอกว่าบริษัทมีฐานะทางการเงินไม่ค่อยดีนักแต่จะไม่เลิกจ้างใคร เพียงแต่คงขึ้นเงินเดือนให้อย่างพวกบริษัทใหญ่ ๆ ไม่ได้ จึงขอให้ทุกคนช่วยกันประหยัดค่าใช้จ่ายของบริษัทด้วย พวกเราประชุมเสร็จก็แยกย้ายกลับโต๊ะทำงานกันเงียบ ๆ นี่คือวันสิ้นเดือน พรุ่งนี้คือเดือนใหม่… เดือนใหม่ที่พวกเราต้องดิ้นรนให้รอดกว่าจะถึงปลายเดือนอีกครั้ง

แวะกดเงินตู้เอทีเอ็ม เงินเดือนเข้ามาอีก 13,600 บาท นี่คือเงินที่ฉันต้องใช้ไปจนถึงสิ้นเดือนสิงหาคม แต่เอาเถอะ ฉันต้องอยู่ให้ได้ ฉันจะมากินอยู่ให้ประหยัดลงอีก จะหาอาชีพเสริมนอกเวลางานเพื่อหารายได้จุนเจือและเก็บสะสมไว้เพื่ออนาคต จะต้องเลิกเศร้าโศกและโทษสิ่งรอบข้าง ฉันจะสู้เพื่อให้วันนี้ดีกว่าวันนี้ให้ได้!

1 สิงหาคม 2551

สู้โว้ย !!