ยกระดับหมูย่างขึ้นห้าง ?แฟรนไชส์ หมูย่างยกนิ้ว? ของผู้ที่ผันตัวเองจากการขายเสื้อผ้ามาขายหมูย่าง สูตรที่คิดค้นขึ้นเอง แต่กลับถูกปากลูกค้าที่บอกปากต่อปาก จนสามารถขยายเป็นธุรกิจแฟรนไชส์ คืนทุนเร็วเพียงไม่กี่เดือน

สำหรับการลงทุนธุรกิจ ร้านหมูย่างยกนิ้ว ใช้เงินลงทุนประมาณ 50,000 บาท (อุปกรณ์พร้อมขาย) โดยจะซื้อหมูย่างในราคา 6.50 บาท (แฟรนไชซีได้กำไร 35% ) ส่วนข้าวเหนียวต้องนึ่งเอง ซึ่งที่ผ่านมามีแฟรนไชซีบางสาขากำไรจากการข้าวเหนียว สามารถนำไปจ่ายเป็นค่าเช่าพื้นที่ในแต่ละเดือนได้ แต่โดยเฉลี่ยระยะเวลาการคืนทุนประมาณ 3-5 เดือน

ย่างหมูกันทั้งวัน พร้อมเสิร์ฟลูกค้าร้อนๆ

***สนใจติดต่อโทร. 0-2380-1833, 08-1298-9139 และ 08-6043-2152***

เริ่มจากคุณน้อง (เจ้าของสูตร) ได้สูตรขนมไข่โบราณมาจากญาติคนหนึ่ง จึงพยายามคิดและดัดแปลงสูตรให้ขนมไข่มีความหอม นุ่มมากขึ้น และทดลองใส่ไส้ในขนมไข่ ซึ่งพัฒนาและปรับปรุงจากสูตรเดิมจนมาเป็น ขนมไข่อินเตอร์ (ขนมไข่ แนวใหม่ สอดไส้ หลากรส)

โดยผู้สนใจซื้อแฟรนไชส์ มีค่าใช้จ่ายรวม 14,990 บาท คุณน้อง ได้แนะนำมาว่า ธุรกิจนี้เหมาะสำหรับ

1. บุคคลทั่วไปที่ต้องการมีธุรกิจเป็นของตนเอง
2. ต้องการมีอาชีพเสริม หลังเลิกงาน หรือในวันหยุด
3. กำลังมองหาธุรกิจที่ลงทุนแค่หลักหมื่น คืนทุนเร็ว ความเสี่ยงต่ำ และขั้นตอนไม่ยุ่งยาก

ขอรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่

http://www.egg-inter.com/

02-9239565, 08-1755-4221, 08-9046-0222

แฟรนไชส์ ผัดไทยบ้านทางเกวียน ตอบสนองลูกค้าที่ไม่ต้องการรถเข็น ด้วยค่าแฟรนไชส์สุดพิเศษ เพียง 8,000 บาท พร้อมบริการสอนถึงที่ โดยพัฒนาก๋วยเตี๋ยวผัดปู อาหารพื้นบ้าน ของบ้านทางเกวียน จังหวัดระยอง เป็นก๋วยเตี๋ยวผัดไทย เส้นจันท์ สูตรน้ำพริกมะขาม และมีเมนูเด็ดอื่นๆมากมาย

สนใจอยากเปิดร้านขายผัดไทยบ้านทางเกวียน
ติดต่อ คุณพศวัต ไชยาพรพรรณ
โทร. 081-4208699

อีเมล์ baanthangkwien@hotmail.com,? tuw77@hotmail.com
เว็บไซต์ http://www.padthaibaanthangkwien.th.com

ภัททิรา นามวงษา เจ้าของร้าน?

ภัททิรา เล่าว่า ร้านเด่นซาลาเปา ถือเป็นซาลาเปาเจ้าดังประจำจังหวัดอุดรธานี เปิดมาแล้วกว่า 20 ปี บุกเบิกโดยคุณพ่อและแม่ของเธอ (นายสะเด็นและนางกานดา นามวงษา) มีจุดเด่นที่ลูกค้าติดใจ คือ แป้ง นุ่มหอม เคี้ยวแล้วไม่ติดฟันและเหงือก ซึ่งเป็นสูตรโบราณได้รับการ ถ่ายทอดมาจากผู้มีพระคุณท่านหนึ่ง

จนเมื่อเธอและสามี เข้ามาสานต่อกิจการ อยากพัฒนาให้ธุรกิจครบวงจร รวมถึงเห็นโอกาสจะขยายตลาดให้กว้างยิ่งขึ้น ตัดสินใจลงทุนกว่า 5-6 ล้านบาท สร้างโรงงานผลิตซาลาเปา และสั่งซื้อเครื่องจักร เปลี่ยนกระบวนการผลิตจากโฮมเมดมาเป็นกึ่งอุตสาหกรรม

และเพื่อให้ซาลาเปามีความแปลกใหม่ สร้างจุดเด่นให้ลูกค้าจดจำได้ดียิ่งขึ้น จึงคิดค้นสูตรนำธัญพืชนานาชนิดมาผสมในแป้งซาลาเปา เช่น อัญชัน ฟักทอง ใบเตย แก้วมังกร ข้าวโพด เผือก เป็นต้น ช่วยให้ซาลาเปามีหลากสีสันจากธรรมชาติแ และเข้ากับกระแสรักสุขภาพในปัจจุบัน เมื่อบวกกับสูตรแป้งนุ่มที่เป็นจุดเด่นเดิมอยู่แล้ว ช่วยให้ยอดขายเติบโตจากเดิมหลายเท่าตัว

ไม่เท่านั้น ยังเสริมด้วยเมนูแปลกใหม่ที่คิดขึ้นเอง เช่น ซาลาเปาสองสี หมั่นโถวโรลล์ช็อกโกแลตนมสด ฯลฯ นอกจากนั้น ได้ หาความรู้จากเชฟระดับโรงแรม เพื่อเพิ่มเติมเมนูติ่มซำ รวมอีกเกือบ 20 เมนู ซึ่งทุกเมนูไม่ใส่สารกันบูดใดๆ ทั้งสิ้น และผ่านมาตรฐานสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ( อย.)? ?หลายคนมักถามว่า ซาลาเปาของเราเป็นสูตรจีน หรือฮ่องกง? ดิฉันก็จะตอบว่า มันเป็นสูตรที่เราลองผิดลองถูกด้วยตัวเอง โดยนำสูตรแป้งตั้งแต่รุ่นคุณพ่อคุณแม่มาเป็นพื้นฐาน แล้วต่อยอดด้วยไอเดียของเราเอง เพื่อให้เป็นซาลาเปาที่แปลกใหม่ ไม่ใช่แค่แป้งลูกกลมๆ มีสีแต้มตรงกลางเท่านั้น? ทายาทธุรกิจ ระบุ

ด้านการผลิต เมื่อนำเครื่องจักรมาช่วย นอกจากจะทำให้สามารถควบคุมการผลิตให้มีคุณภาพสม่ำเสมอมากยิ่งขึ้นแล้ว ยังเพิ่มกำลังผลิตอีกมหาศาล จากทำด้วยมือแค่หลักพันลูกต่อวัน ปัจจุบัน ใช้พนักงานแค่ 8 คน สามารถทำได้ถึง 30,000-40,000 ลูกต่อวัน

ส่วนการตลาด เดิมแค่ขายปลีกหน้าร้าน และขายส่งในพื้นที่ใกล้เคียง ได้ขยับขายส่งไปอำเภอใกล้เคียง ตามด้วยจังหวัดใกล้เคียง และค่อยๆ ขยายเครือข่ายไปทั่วประเทศ รวมถึง เปิดหาผู้สนใจอยากมีอาชีพ มาร่วมทำธุรกิจขายซาลาเปา ในรูปแบบลงทุนกึ่งแฟรนไชส์ทั้งร้านรถเข็น ลงทุน 30,000 บาท แบบ Kiosk เล็ก ลงทุน 15,000 บาท และKiosk ใหญ่ 45,000 บาท ซึ่งได้รับความสนใจอย่างมาก มีผู้สนใจเป็นตัวแทนขายแทบจะทั่วประเทศ และยังขยายไปเพื่อนบ้าน อย่างประเทศลาว มีตัวแทนรับไปขายกว่า 13 จุด

ภัททิรา อธิบายเสริมว่า ผู้สนใจมาทำธุรกิจนี้ มีเงื่อนไขว่าต้องรับวัตถุดิบซาลาเปาจากส่วนกลางเท่านั้น โดยราคาขายส่งจะถูกกว่าขายปลีก 40-50% เช่น ขายส่งลูกละ 5 บาท สามารถไปขายปลีกได้ลูกละ 10 บาท โดยต้องสั่งอย่างน้อยครั้งละ 100 ลูก

นอกจากจะขายผ่านตัวแทน ยังเปิดสาขาด้วยตัวเอง รวมกว่า 20 แห่ง ทั้งในชื่อแบรนด์ ?เด่นซาลาเปา? ที่เน้นลูกค้าระดับกลาง ทำเลตามย่านชุมชน หรือตลาดนัดต่างๆ ราคาเฉลี่ยลูกละ 8-10 บาท และอีกแบรนด์ในชื่อ ?Kin Pao? มุ่งลูกค้าตลาดบน เน้นทำเลในห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ราคาเฉลี่ยที่ลูกละ 18 บาท โดยเป็นซาลาเปาเมนูหรูหรา เช่น ไส้เป็ดย่าง ไส้หูฉลาม เป็นต้น

แม้ที่ผ่านมา ตลาดจะเติบโตอย่างดีมาก อย่างไรก็ตาม เจ้าของธุรกิจ ยอมรับว่ายังมีปัญหาธุรกิจที่พยายามเร่งแก้ไข คือ ต้องควบคุมมาตรฐานและคุณภาพตัวแทนจำหน่ายให้ดียิ่งขึ้น เนื่องจากตัวแทนบางส่วนไม่ปฏิบัติตามคำแนะนำ ทำให้รสชาติซาลาเปาด้อยลงไป ลูกค้าซื้อไปกินแล้วไม่ประทับใจ กลายเป็นผลเสียทั้งของตัวแทนและชื่อเสียงของแบรนด์

ภัททิรา ทิ้งท้ายถึงแผนธุรกิจ จะพัฒนาด้านการขนส่ง จากปัจจุบันใช้วิธีจัดส่งทางรถทัวร์ แต่ด้วยตัวแทนที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และระยะทางขยายไกลออกไปทุกที เตรียมจะสร้างจุดกระจายสินค้า ตามหัวเมืองใหญ่ๆ เพื่อส่งสินค้าได้รวดเร็วยิ่งขึ้นรวมถึง จะปรับปรุงโรงงานผลิตให้ได้มาตรฐานที่สูงขึ้นด้วย

โทร.042-327-942 , 08-5597-3445 หรือwww.densalapao.com

?????????? การจัดธุรกิจในรูปแบบแฟรนไชส์จะต้องมีการเก็บค่าธรรมเนียมต่างๆกับผู้ที่ต้องการมาลงทุน ซึ่งเป็นธรรมดาเมื่อเป็นธุรกิจก็ต้องมีกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับเงินๆ ทองๆ มาเกี่ยวข้อง ในระบบแฟรนไชส์ก็จะมีชื่อเรียกเฉพาะเช่นคำว่า ค่าธรรมเนียมเริ่มต้น Initial Franchise Fee บางที่เรียกว่า ค่าสิทธิ์แรกเข้า หรือ Entrance Fee เป็นค่าใช้จ่ายเริ่มต้นของระบบแฟรนไชส์ที่แฟรนไชส์ซี จะต้องจ่ายให้แก่ แฟรนไชส์ซอร์ เป็นค่าสิทธิในการประกอบธุรกิจหรือใช้ตราสินค้าหรือบริการ หรือเครื่องหมายการค้าหนึ่ง ภายใต้ระยะเวลาที่กำหนด โดยแฟรนไชส์ซอร์ ส่วนใหญ่จะเสนอบริการต่างๆ เพื่อเป็นการตอบแทนกับรายจ่ายนี้เป็นการอำนวยความสะดวกต่อการทำธุรกิจรวมถึงการอบรมบริการต่างๆ ที่ทางแฟรนไชส์ซอร์จัดให้แก่แฟรนไชส์ซี

?????????? สิ่งที่เป็นค่าใช้จ่ายระบบแฟรนไชส์อีกอย่างก็คือ เงินรายงวด/ค่าธรรมเนียมการจัดการ หรือเรียกว่า ค่ารอยัลตี้(Royalty Fee) ซึ่งเป็นค่าสิทธิต่อเนื่องบนรายได้ที่แฟรนไชส์ซีได้ จากการดำเนินธุรกิจที่ได้รับสิทธิ เสมือนหนึ่งเป็นภาษีทางธุรกิจ หรือค่าสมาชิกสโมสรที่ทุกคนที่เป็นสมาชิกต้องช่วยเหลือสนับสนุนเพื่อนำไปพัฒนานั่นเอง เงินรายงวดหรือค่าธรรมเนียมการจัดการเป็นค่าใช้จ่ายระหว่างดำเนินกิจการนี้โดยปกติแฟรนไชส์ซี จะจ่ายให้แก่ แฟรนไชส์ซอร์ เป็นรายเดือน โดยคิดคำนวณจากสัดส่วนของยอดขายสุทธิในแต่ละเดือน ทั้งนี้ ค่าใช้จ่ายส่วนนี้อาจจะถูกกำหนดให้คงที่หรือผันแปรก็ได้หรืออาจจะเป็นทั้ง 2 แบบรวมกัน แฟรนไชส์ซอร์ อาจแลกเปลี่ยนด้วนการให้บริการต่างๆ เช่น จัดรายการโฆษณาและสนับสนุนการขาย ให้ข้อมูลใหม่เกี่ยวกับขั้นตอนต่างๆ อย่างสม่ำเสมอ และการพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างต่อเนื่อง

?????????? ทั้งค่า Royalty และค่าการตลาดในธุรกิจแต่ละประเภท มักจะมีความแตกต่างกันไป การตั้งระดับที่เหมาะสมของค่า Royalty นี้จะขึ้นอยู่กับความ เข้มข้นของการบริการและการสนับสนุน รวมถึงการพัฒนาต่างๆ ซึ่งค่า Royalty จะต้องครอบคลุมค่าใช้จ่ายเหล่านี้ และเพิ่มเติมด้วยผลกำไรของ แฟรนไชส์ซอร์ ยิ่งการบริการต่างๆ มีมากอัตราค่า Royalty จะยิ่งสูงขึ้น ในธุรกิจอาหารและร้านค้าปลีกต่างๆ อัตราเปอร์เซ็นต์ของค่า Royalty? บนยอดขายมักจะมีค่าประมาณ 4-6 % ขณะที่ธุรกิจประเภทการบริการมักอยู่ที่ 8-10 %

?????????? ค่าใช้จ่ายข้างต้นเป็นสิ่งที่แตกต่างกับการทำธุรกิจทั่วไปเป็นค่าใช้จ่ายที่จะช่วยลดความเสี่ยงของการล้มเหลวในธุรกิจและช่วยให้เถ้าแก่ใหม่เรียนลัดได้เร็วขึ้นกว่าปกติ เหมือนกับการจ่ายค่าติวเข้มทางธุรกิจและจ้างพี่เลี้ยงช่วยเหลือ นอกจากนี้ยังมีค่าใช้จ่ายที่จำเป็นในระบบธุรกิจแฟรนไชส์อีก เช่น การลงทุนตกแต่งร้าน เพื่อให้มีรูปลักษณ์เหมือนกับของแฟรนไชส์ซอร์ ซึ่งต้นทุนนี้จะเกิดขึ้นในระยะแรกของการตกลงใจที่จะทำแฟรนไชส์ ดังนั้นแฟรนไชส์ซี จำเป็นจะต้องมีเงินทุนที่เพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายล่วงหน้าส่วนนี้ พร้อมทั้งต้องแบ่งสรรเงินทุนส่วนหนึ่งให้เพียงพอกับการดำเนินงานธุรกิจตามปกติ เช่น ค่าใช้จ่ายทั่วไป เงินเดือนพนักงาน การสั่งซื้อสินค้าและบริการ เป็นต้น

ระบบแฟรนไชส์เริ่มที่เมืองไทยเมื่อใด

?????????? ถ้าจะมองธุรกิจแฟรนไชส์ในประเทศไทยที่มีการริเริ่มมากกว่า 20 ปี เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ.2526 ต้องยอมรับว่าระบบแฟรนไชส์ของคนไทยมีการเติบโตช้า ธุรกิจแรกๆ ที่พยายามผลักดันการขยายงานโดยใช้รูปแบบแฟรนไชส์ เป็นธุรกิจด้านอาหารและร้านค้าแบบมินิมาร์ท แต่ส่วนใหญ่จะมีปัญหาในเรื่องความเข้าใจที่ถูกต้องของทั้งแฟรนไชส์ซอร์ที่เป็นเจ้าของสิทธิและแฟรนไชส์ซีที่เข้ามาซื้อสิทธิ ที่มักจะพบว่าแฟรนไชส์ซีทำตัวเป็นผู้ลงทุน ที่เน้นทำธุรกิจแบบซื้อเพื่อการลงทุน ไม่มีการมองถึงการสร้างธุรกิจของตนเอง บางครั้งยังใช้การบริหารแบบเก่าที่เน้นความเป็นระบบครอบครัวทำให้อัตราความล้มเหลวธุรกิจแฟรนไชส์ของไทยในภาพรวมเพิ่มขึ้น บางครั้งการลงทุนของแฟรนไชส์ซีที่ประสบปัญหาเกิดจากการจัดการของตนเองบ้าง หรือก็เกิดจากระบบงานของบริษัทแม่ที่เน้นการขยายธุรกิจที่มุ่งผลทางการตลาด นอกจากนั้นบางที่แฟรนไชส์ซอร์หลายคนขายแฟรนไขส์โดยไม่ได้มองหาคนที่ทำจริงๆ เป็นการขายและเข้าใจผิดคิดว่าธุรกิจตรงนั้นสามารถวางรูปแบบของธุรกิจที่จัดจ้างหรือหาคนทำได้ หรือบางครั้งหาแฟรนไชส์ซีที่ทำเองได้ แต่กลับยังล้มเหลวได้ก็เพราะบางทีเจ้าของที่ซื้อระบบแฟรนไชส์ไปมาทำงานเองก็จริงแต่ตั้งเงินเดือนตัวเองสูงเกินกว่าที่ธุรกิจจะรับได้ ทำให้บริษัทมีภาระเกินความจำเป็น

แฟรนไชส์ที่ถูกต้องเป็นอย่างไร?

?????????? ความเข้าใจในระบบแฟรนไชส์ที่ผิดอีกอย่างคือการสร้างแฟรนไชส์ที่มองเพียงแค่เม็ดเงินที่เข้ามาหมุนเวียน ไม่ได้มองถึงฐานของระบบธุรกิจจริงๆ ขาดระบบการควบคุมการจัดการที่ดี ขาดแฟรนไชส์ซีที่มีความเข้าใจการดำเนินการในรูปแบบสาขา ซึ่งสาเหตุหลักก็มาจากการที่ไม่เข้าใจระบบแฟรนไชส์ในแนวที่ถูกต้อง ไม่ได้วิเคราะห์ความต้องการทางการตลาด ความเป็นไปได้ของการสรรหาทำเลของร้านสาขา หรือการศึกษาผู้บริโภคในแต่ละพื้นที่ แฟรนไชส์ซอร์เร่งกระจายขายแฟรนไชส์ โดยมองผลของการรับสิทธิค่าธรรมเนียม เป็นเหตุให้แฟรนไชส์ยากที่จะประสบผลสำเร็จและล้มเหลวต่อเนื่อง

?????????? สิ่งที่ยังเข้าใจคลาดเคลื่อนอีกอย่างคือ การสร้างแฟรนไชส์ที่มุ่งเน้นการขายระบบงานแบบ ลดแลก แจกแถม บางครั้งเป็นระบบแบบ ไม่ต้องมีค่าแรกเข้า ไม่ต้องมีค่าธรรมเนียมอื่นๆ ซื้อแล้วได้เลย ผู้ที่เป็นเจ้าของแฟรนไชส์ คิดว่า จะคิดค่าใช้จ่ายรวมอยู่ในค่าวัตถุดิบแล้ว ลักษณะอีกอย่าง คิดว่าระบบแฟรนไชส์เป็นการให้ใช้ ป้ายที่มีสัญลักษณ์ของตัวเองเท่านั้น ไม่คิดจะบริหารสาขา หรือ ทำในลักษณะเป็น ตัวแทนจำหน่ายเสียมากกว่า ต้องบอกกันไว้ก่อนว่า การทำในลักษณะนั้นก็เหมือนกับสร้างธุรกิจ มาในอีกแบบที่ไม่ใช่ระบบแฟรนไชส์ ไม่มีการวางแผนในการดูแลมาตรฐานอื่นๆ หรือ การบริหารแบบอิสระมากกว่าจะเป็น ระบบสาขาในรูปแบบธุรกิจแฟรนไชส์

?????????? การที่สร้างระบบงานแบบแฟรนไชส์นั้น สภาพการบริหารงานจะเป็นเสมือนหนึ่งเป็นการสร้างสาขาของบริษัทเอง ดังนั้นการบริหารจัดการจะต้องเหมือนเป็นร้านค้าของบริษัทด้วย เพียงแต่การลงทุนเป็นของแฟรนไชส์ซี เท่านั้น ดังนั้นการทำรูปแบบแฟรนไชส์ที่ต้องการดูแลที่ดีจึงต้องมีค่าใช้จ่ายและทีมงานที่เพียงพอรวมถึงผลกำไรของบริษัทแม่ในการดูแลธุรกิจทั้งหมด ถ้าจะต้องมีการทำงานดังกล่าวโดยไม่มีการเก็บค่าใช้จ่ายต่างๆก็มีความเป็นไปได้น้อยมาก

ดังนั้นธุรกิจแฟรนไชส์จะต้องประกอบด้วยปัจจัยหลัก 3 ประการคือ ? มีผู้ซื้อและผู้ขายแฟรนไชส์? เป็นความสัมพันธ์ระหว่าง 2 ฝ่าย? ก็คือแฟรนไชส์ซอร์ และแฟรนไชส์ซี ซึ่งมีการตกลงร่วมในการทำธุรกิจร่วมกันทั้งมีสัญญาและไม่มีสัญญา แต่ในอนาคตรูปแบบข้อตกลงจะปรับรูปสู่ระบบการสร้างสัญญาทั้งหมด เพื่อให้ทั้งระบบแฟรนไชส์ในตลาดจะต้องถูกระบบ เพราะไม่เช่นนั้นแฟรนไชส์ซอร์ที่ไม่ดีจะทำลายระบบด้วย

? เครื่องหมายการค้า หรือบริการ? มีการถ่ายทอดเทคโนโลยีรูปแบบ ระบบธุรกิจ? และใช้เครื่องหมายการค้าเดียวกัน ระบบการจัดการธุรกิจอาจจะเป็นเครื่องมือ หรือสูตรที่คิดค้นขึ้นมาเอง ในการผลิตสินค้า หรือบริการ โดยมีมาตรฐานที่อยู่ในตราสินค้า Brand เดียวกัน

? มีการจ่ายค่าตอบแทนอย่างน้อย 2 อย่าง คือ ค่าแรกเข้าในการใช้เครื่องหมายการค้า (Franchise Fee) และค่าตอบแทนผลดำเนินการ (Royalty Fee)

??????????? การทำระบบธุรกิจในรูปแบบแฟรนไชส์สามารถสร้างระบบการจัดจำหน่ายได้ยืนยาว ในรูปแบบธุรกิจจะสร้างองค์กรการบริหารงานซับซ้อนมากขึ้น ธุรกิจที่ดำเนินการเห็นชัดเจน

??????????? ข้อเสียก็คือ การสร้างธุรกิจอย่างนี้ต้องมีการวางแผนอย่างเป็นระบบ ไม่ใช่เพียงเห็นเป็นแฟชั่น หรือ อยากทำมั่ง เท่านั้น เนื่องจากเกี่ยวข้องกับบุคคลหลายฝ่ายการเข้ามาในระบบแฟรนไชส์ถ้า ขาดความตั้งใจที่ดีแล้วจะมีโอกาสเจ็บตัวได้ง่าย และ เป็นบาดแผลร้าวลึก ยังไงก็ต้องขู่กันไว้ก่อน