แก้จนดอทคอม 108อาชีพเสริม

เคยสังเกตุดูตัวเองและคนอื่นบ้างหรือเปล่าว่า บางครั้งบางที เป็นคนตั้งอกตั้งใจทำมาหากิน หนักก็เอาเบาก็สู้ ประกอบสัมมาอาชีพโดยสุจริต แต่ทำไม๊ ทำไมยิ่งทำก็ยิ่งทรุดลงทุกวัน ในขณะที่เพื่อนฝูงคนนั้น คนนี้ ต่างก็เจริญก้าวหน้า แซงหน้าเราไป คนแล้วคนเล่า   แข่งเงินแข่งทองยังพอไหว แต่แข่งบุญ แข่งวาสนา คำโบราณก็ว่าไว้แล้ว ว่ายากเหลือเกิน ผมว่าคน ทำมาหากิน อยางคนที่อ่านเว็บของนายแก้จนนี่ ส่วนใหญ่น่าจะเป็นคนไม่สนใจโชคชะตาราศรีเท่าใดนัก นายแก้จนเอง ก็เชื่อแบบนั้น เช่นกัน ลิขิตฟ้า หรือจะมาสู้มานะตน ใครจะมากำหนดให้เรา จนหรือรวยได้เท่ากับตัวเราเองกันเชียว ใช่ไหมครับ   แต่ไม่เชื่อ ก็อย่าได้หลบหลู่ ฟังหู มีไว้หูบ้างเรื่องบุญพาวาสนาส่ง นั้นก็เป็นอีกแง่มุมหนึ่งที่จะว่าไปแล้วก็เป็นเรื่องลึกลับ ที่มีสเน่ห์ ให้คนค้นหาคำตอบ ว่าจริงไม่จริงอย่างไร การทำมาหากินก็เหมือนกัน บางคนเลือกทำ เลือกเดิน ให้ถูกทิศ ถูกโฉลก ความเจิญก้าวหน้าก็ถามหาในเร็ววันเหมือนกัน   ก่อนอื่นเลยต้องมาหา ธาตุประจำตัว ของแต่ละท่านกันก่อนครับให้เอาเลขท้ายของปีเกิด ลบ ด้วย 6 ได้เศษเท่าไหร่คือ เลขธาตุเช่น เกิดปี [...]

ในทางโลก วิชาที่ว่าด้วยความยากจนคงไม่พ้นวิชาเศรษฐศาสตร์ ถ้าเป็นระดับบุคคล หรือหน่วยธุรกิจ เรียกว่าเศรษฐศาสตร์จุลภาค ระดับประเทศ เรียก เศรษฐศาสตร์มหภาค ไม่ว่าจุลภาค หรือ มหภาค ต่างมีหลักการที่เหมือนกัน คือ นิยามของเศรษฐศาสตร์ว่า “การจัดการทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่อย่างจำกัด เพื่อสามารถสนองความต้องการที่มีอยู่อย่างไม่จำกัด” และข้อสมมติที่ว่า “ให้ตัวแปรอื่น ๆ คงที่” นักเรียนเศรษฐศาสตร์คงจะทราบกันดี แต่ขออธิบายไว้นิดหน่อย อย่างเช่น สมมติว่า อุปสงค์ ( ความต้องการ ) ขึ้นอยู่กับราคา ราคามากต้องการน้ัอย ราคาน้อยต้องการมาก อย่างอื่น คงที่ คือไม่มีผล แต่ในโลกของความเป็นจริง อะไร ๆ ก็มีผลทั้งนั้น ตำรวจสลายการชุมนุม หุ้นตก เป็นตัวอย่าง ไม่ได้เกี่ยวกับราคาเลยสักนิดเดียว   จุดมุ่งหมายของทั้งจุลภาค และมหภาค เหมือนกัน คือเรื่องของเงิน ตัวชี้วัดความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจคือทรัพยากรภายนอกในรูปของสิ่งที่ใช้แทนได้แก่เงิน จุลภาค ต้องการทำต้นทุนให้ต่ำที่สุด ทำรายได้ให้มากที่สุด คือทำกำไรสูงสุด ส่วนมหภาคก็ต้องการรายได้หรือการผลิตของชาติเป็นหลัก   นักเศรษฐศาสตร์ไม่ได้มองความจริงว่าสิ่งมุ่งหวังของพวกเขาเป็นเพียงสิ่งที่ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมาย [...]

แม้จะเติบโตมาจากระบบทุนนิยม แต่แนวคิดกลับแปลกแยกอย่างสิ้นเชิง แม้เป็นชาวอังกฤษ แต่มุมมอง “ความเป็นไทย”กลับเฉียบคมยิ่ง๑๒ ปี ในเมืองไทย หล่อหลอมฝรั่งคนนี้เป็นคนไทย เกือบสมบูรณ์ กว่าคนไทยอีกหลายคน     มันเป็นเรื่องแปลกนะที่ประเทศไทยคนยากจนมีหนี้สินเยอะ ที่อังกฤษมีแต่คนรวยที่มีหนี้สิน คนจนไม่มีหนี้เพราะเขาไม่ให้คนจนยืมเงิน เนื่องจากกลัวจะไม่มีปัญญาใช้คืน จึงไม่มีสิทธิ์มีหนี้สิน แต่คนรวยยืมเงินได้ คำว่ารวยกับคำว่าจน มันคืออะไรกันแน่ที่ขอนแก่นเขาว่าผมบ้าบ้าง ฝรั่งยากจนบ้าง ฝรั่งตกอับบ้าง ฝรั่งขี้นก ฝรั่งไม่มีเงิน แต่ผมบอกว่าไม่ใช่ ผมรวยนะ เขาถามว่ารวยได้ยังไง ผมบอกว่า๑. ผมมีบ้าน ผมทำบ้านเล็ก ๆ เป็นกระท่อมน้อย ๆ เอาหญ้ามามุงหลังคา ชาวบ้านเรียกว่าเถียงนา ไม่ใช่บ้านหรอก ผมบอกว่าใช่ มันบ้านของผม ไม่ใช่บ้านเจ้านาย ราคาหนึ่งหมื่นสองพันบาท อยู่ได้ครับ มันกันแดด-กันฝนได้ แค่นั้นผมก็รวยแล้ว๒. มีที่ดินแค่ ๖ ไร่เท่านั้นเอง ที่นั่นเขาบอกว่ากระจอกมีนิดเดียว แต่สำหรับฝรั่งมันเยอะมาก จริง ๆ ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญ เป็นพื้นฐานของชีวิต เราต้องมีที่อยู่อาศัยเป็นของเรา ไม่ใช่ของเจ้านาย เพราะว่าถ้ามันเป็นของเจ้านาย [...]

สาว…สวย…เก่ง…กับงานผลิตสินค้าสมุนไพร   ครั้งนี้เป็นโอกาสที่ดีอีกครั้งที่เราจะใช้พื้นที่ตรงนี้ในการแนะนำผู้ประกอบการ?แนวทาง?และเคล็ดลับในการทำธุรกิจให้ประสบความสำเร็จ?ทีมงานของเราได้มีโอกาสพบกับผู้ประกอบการท่านหนึ่งไม่น่าเชื่อเลยว่าผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งจะสามารถทำงานหนักได้มากมายในธุรกิจของเธอ เธอชื่อคุณเยาวมาลย์ ทองใบใหญ่ หรือพี่แหม่ม พี่แหม่มเป็นเจ้าของธุรกิจผลิตสินค้าสมุนไพรหลายประเภท เช่น สบู่ แชมพู ครีมและแป้ง ผลิตภัณฑ์มีมากกว่า 30 ชนิด?ซึ่งล้วนมีส่วนผสมที่สำคัญ คือ สมุนไพรจากธรรมชาติ เธอบอกว่าธุรกิจนี้?เป็นอุตสาหกรรมในครอบครัว?มีคนช่วยเพียง 8 คนเท่านั้น?ซึ่งแบ่งเป็นฝ่ายผลิตและออฟฟิต?5 คน ฝ่ายขาย 3 คน?ดังนั้นในฐานะเจ้าของกิจการ?เธอจึงต้องทำทุกตำแหน่ง ตั้งแต่ศึกษาหาความรู้ในการผลิตสินค้าเป็นหลักในการผลิตสินค้า บรรจุหีบห่อ รวมถึงเป็นฝ่ายการตลาด โดยช่องทางการตลาดของสินค้ามีถึง 4 ช่องทางที่สำคัญคือ การขายตรง ณ ห้างสรรพสินค้า 3 แห่ง การออกงานแสดงสินค้าต่างๆ ในกรุงเทพมหานครและการขายส่งให้กับผู้ประกอบการรายย่อยเพื่อส่งสินค้าไปขายตามต่างจังหวัด   เธอเล่าว่าเริ่มทำธุรกิจมาตั้งแต่ 4 ปีก่อน?โดยเริ่มจากความรักสวยรักงาม การดูแลบำรุงผิวพรรณ ทำให้ชอบและหันมาศึกษาหาความรู้ด้านนี้อย่างจริงจัง ศูนย์ฝึกอาชีพกรุงเทพมหานครวัดธรรมมงคลถือเป็นแหล่งหาความรู้ที่สำคัญ เธอใช้เวลาศึกษาเรื่องสมุนไพรจากศูนย์ฝึกฯ ประมาณ 3 เดือน ด้วยความตั้งใจอย่างจริงจังว่าเมื่อเรียนจบจะออกมาทำธุรกิจด้านนี้ของตนเอง ซึ่งฝันก็เป็นจริง เมื่อเรียนจบก็ได้มีโอกาสเริ่มต้นทำธุรกิจนี้ ประกอบกับเมื่อประมาณ 4 ปีก่อน กระแสการใช้สมุนไพรเพิ่มเริ่มต้นและมาแรงทำให้ธุรกิจเริ่มได้อย่างไม่ลำบากเธอเริ่มจากขายสินค้าที่แรกที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งโดยมีเธอเป็นพนักงานขายเอง นอกจากนี้ด้วยความขยันและไม่หยุดนิ่ง [...]

อภิมหาเศรษฐีเกือบจะชราผู้หนึ่ง แสนจะภูมิใจที่ลูกชายวัย 5 ขวบของเขา กำลังจะได้เข้าเรียนในโรงเรียนชื่อดัง ซึ่งระดับมหาเศรษฐีอย่างเขาเท่านั้น จึงจะมีปัญญาส่งลูกหลานเข้าเรียนในโรงเรียนนี้ได้ โดยส่วนตัว เขาเองก็อยากจะสอนให้ลูกชายรู้จักกับชีวิตจริงในโลก ควบคู่ไปกับการสอนทฤษฏีในโรงเรียน ดังนั้น ในวันหยุดเขาจะตระเวนพาลูกชายคนเดียวไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ แล้ววันหนึ่งเขาก็คิดถึงหัวข้อการสอนเรื่องความยากจน เพราะเขาคิดว่าลูกชายของเขาคงไม่มีวันรู้จักแน่นอน เขาจึงพอลูกชายไปเยี่ยมครอบครัวชาวนาครอบครัวหนึ่งและพักอยู่กับชาวนาเป็นเวลา 1 วัน 1 คืน เมื่อกลับถึงคฤหาสน์ของเขาในวันต่อมา มหาเศรษฐีก็จะทดสอบว่าลูกชายได้อะไรบ้าง จากการไปพักแรมกับชาวนาผู้ยากจน ลูกชายตอบคำถามผู้เป็นบิดาว่า เขาขอขอบคุณเป็นอย่างมาก ที่ได้พาเขาไปพบกับชาวนาและพักแรมที่นั่นซึ่งทำให้เขาได้พบว่า…. ชาวนามีที่ทำงานเป็นท้องนาที่กว้างใหญ่ในขณะที่พ่อที่เป็นมหาเศรษฐี มีเพียงห้องสี่เหลี่ยมที่ว่ากว้างแต่ก็ยังน้อยกว่าห้องทำงานของชาวนา อาหารที่ชาวนารับประทานสามารถหาได้ตลอดเวลารอบๆบริเวณบ้านโดยไม่ต้องซื้อหา ในขณะที่บ้านของเรา มีตู้เย็นเท่านั้นที่เป็นที่เก็บอาหาร เวลารับประทานอาหารก็มีเพื่อนคุยอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูกในขณะที่ตัวเองก็ต้องนั่งทานอาหารกับโต๊ะอาหารยาวเกือบ 10 เมตรแต่มีเก้าอี้ว่างเปล่าทั้งสองด้าน ลูกชาวนาที่ซ้อนท้ายจักรยานของพ่อเขาต้องกอดเอวพ่อให้แน่นเพื่อจะได้ไม่ตกจากจักรยานแต่เขาเอง กลับต้องนั่งในรถที่ใหญ่โตอยู่ข้างหลังเพียงลำพังโดยมีคนขับรถพาไปทุกที่ที่ต้องการ ชาวนามีแสงดาวแสงจันทร์เป็นโคมไฟส่องสว่างตลอดเวลาในเวลากลางคืนโดยไม่ขาดแคลน แต่เขาก็มีเพียงแสงจากโคมไฟราคาแพงที่ต้องซื้อด้วยเงิน ชาวนามีรั้วบ้านเป็นแม่น้ำ ภูเขาที่กว้างสุดลูกหูลูกตาแต่เขาเองกลับมีเพียงแค่กำแพงบล๊อคในพื้นที่ไม่กี่ไร่ ลูกชาวนาได้มีเพื่อนเล่นเป็นจิ้งหรีด หิ่งห้อยนับร้อยนับพันแต่เขาเองกลับไม่มีใครเลย ลูกชายมหาเศรษฐีบอกว่า “ขอบคุณพ่ออีกครั้งที่ทำให้ผมรู้คำตอบว่า..จริง ๆแล้ว…….เรายากจนกว่าชาวนามาก”   นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : สิ่งที่ทำให้เรามีความสุข ได้อาจจะไม่ใช่มาจากเงินเพียงอย่างเดียว